योक्राशं विषाय तौ संनिपातयेत्- अपश्यं त्वा मनसा दीध्यानां स्वायां तनुंऋत्विये बाधमानाम् । उप मामुच्चा युवतिर्बभूयाः प्रजायस्व प्रजायस्व प्रजया पुत्रकामे ॥ प्रजापतिस्तन्वं मे जुषस्व त्वष्टा देवैः सहमान इन्द्रः । विश्वेदेवैरृतुभिः सं विदानः पुंसां बहूनां मातरौ स्याव ॥ अहं गर्भ मदधामोषधीष्वहं विश्वेषु भुवनेष्वन्तः । अहं प्रजा अजनयं पृथिव्या हं जनिभ्यो अपरीषु पुत्रान् ॥ इति स्त्र्यादिव्यत्यासं जपति
yokrāśaṃ viṣāya tau saṃnipātayet- apaśyaṃ tvā manasā dīdhyānāṃ svāyāṃ tanuṃṛtviye bādhamānām / upa māmuccā yuvatirbabhūyāḥ prajāyasva prajāyasva prajayā putrakāme // prajāpatistanvaṃ me juṣasva tvaṣṭā devaiḥ sahamāna indraḥ / viśvedevairṛtubhiḥ saṃ vidānaḥ puṃsāṃ bahūnāṃ mātarau syāva // ahaṃ garbha madadhāmoṣadhīṣvahaṃ viśveṣu bhuvaneṣvantaḥ / ahaṃ prajā ajanayaṃ pṛthivyā haṃ janibhyo aparīṣu putrān // iti stryādivyatyāsaṃ japati
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.