किं पुनः कारणं द्व्यात्मकस्यैकम् एव रूपं गृह्यते नापरं किञ्चिद् अत आह -- यस्य यत्रेति। उद्भूतं हि गृह्यते नानुद्भूतम्, अग्नेर् इव रात्रौ रूपं न स्पर्शः, जिघृक्षितं वा प्रायेण। अतो यद् एव सदसतोर् उद्भूतं भवति तेनैव बुद्धिव्यपदेशौ भवतः। चेत्यते ऽनुभव इति किम् इदम्, न ह्य् अनुभवश् चेत्यते, स एव चेतना, विषयस् तु चेत्यते। सत्यम्। विषयप्राप्त्यन्यथानुपपत्त्यानुभवो ऽपि चेत्य् अत एव। तद् अनेन प्रकारेण विषयप्रकाशम् एव दर्शयतीत्य् अदोष इति
kiṃ punaḥ kāraṇaṃ dvyātmakasyaikam eva rūpaṃ gṛhyate nāparaṃ kiñcid ata āha -- yasya yatreti. udbhūtaṃ hi gṛhyate nānudbhūtam, agner iva rātrau rūpaṃ na sparśaḥ, jighṛkṣitaṃ vā prāyeṇa. ato yad eva sadasator udbhūtaṃ bhavati tenaiva buddhivyapadeśau bhavataḥ. cetyate 'nubhava iti kim idam, na hy anubhavaś cetyate, sa eva cetanā, viṣayas tu cetyate. satyam. viṣayaprāptyanyathānupapattyānubhavo 'pi cety ata eva. tad anena prakāreṇa viṣayaprakāśam eva darśayatīty adoṣa iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.