अत्र चोदयति -- (मानम् इति)प्रमाणता हि भावात्मना व्याप्ता प्रत्यक्षादिष्व् अवगता, तन्निवृत्त्या निवर्त्यत इति भावः। इतरस् तु -- वर्णितो ऽस्माभिः प्राग्भावानाम् असङ्करश् चतुर्धा। न च तद्बोधस्य भावबोधवैलक्षण्यम् उपलभ्यते, बाधविरहसामान्यात्। स च प्रामाण्ये कारणं न भावस्वरूपता। सा तु प्रामाण्यं प्रत्यप्रयोजिकैव कथंचित् तेषु सङ्गता, अतो नाभावत्वेनाप्रामाण्यं भवति। भावे तु प्रमेये तदप्रमाणम् एवेत्य् अभिप्रायेणाह -- प्रमेयम् इति। अनुरूपम् एवेदं यदभावे ऽभावः प्रमाणम् इत्य् आह -- मेय इति
atra codayati -- (mānam iti)pramāṇatā hi bhāvātmanā vyāptā pratyakṣādiṣv avagatā, tannivṛttyā nivartyata iti bhāvaḥ. itaras tu -- varṇito 'smābhiḥ prāgbhāvānām asaṅkaraś caturdhā. na ca tadbodhasya bhāvabodhavailakṣaṇyam upalabhyate, bādhavirahasāmānyāt. sa ca prāmāṇye kāraṇaṃ na bhāvasvarūpatā. sā tu prāmāṇyaṃ pratyaprayojikaiva kathaṃcit teṣu saṅgatā, ato nābhāvatvenāprāmāṇyaṃ bhavati. bhāve tu prameye tadapramāṇam evety abhiprāyeṇāha -- prameyam iti. anurūpam evedaṃ yadabhāve 'bhāvaḥ pramāṇam ity āha -- meya iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.