३,२१० न भावात्मकम् एव प्रमाणम् इति राजाज्ञा, यद् एव तु परिच्छेदफलं तद् एव तु प्रमाणम्, तच् च प्रत्यक्षाद्यजन्मनो ऽपि समानम् इत्य् आह -- भावात्मकस्येति ॥ [४७] ॥ स्याद् एतत् -- वस्तुन एव प्रामाण्यदर्शनान् नावस्तुनो ऽनुपलब्धेः प्रमाणत्वम् इति। तथा च सति बौद्धानाम् अपि लिङ्गप्रमेयत्वे न स्याताम्, ते ऽपि हि नावस्तुनो दृष्टे इत्य् आह -- यदीति सार्धेन। अनुज्ञाने दोषम् आह -- तथा सतीति। न च स्याद् व्यवहारो ऽयम् इति कारणादिविभागेनोक्तो व्यवहार इत्य् अर्थः ॥ ४८ -- ४९ ॥ अपक्षधर्मत्वाद् अपि प्रत्यक्षाद्यनुत्पत्तिर् न लिङ्गम् इत्य् आह -- प्रमाणानाम् इति। नाभावे पक्षीकृते प्रत्यक्षाद्यनुत्पत्तिस् तद्धर्मतयावगम्यते। अभावेन सम्बन्धाभावाद् इत्य् अभिप्राय इति। नन्व् अभावविशिष्टं भूतलं साधयिष्यामः, तच् च पूर्वम् अवगतम् इति तद्धर्मो भविष्यतीत्य् अत आह -- यत्रेति। न हि भूतले प्रत्यक्षानुत्पत्तिः, ज्ञायमानत्वात् तस्येति
3,210 na bhāvātmakam eva pramāṇam iti rājājñā, yad eva tu paricchedaphalaṃ tad eva tu pramāṇam, tac ca pratyakṣādyajanmano 'pi samānam ity āha -- bhāvātmakasyeti || [47] || syād etat -- vastuna eva prāmāṇyadarśanān nāvastuno 'nupalabdheḥ pramāṇatvam iti. tathā ca sati bauddhānām api liṅgaprameyatve na syātām, te 'pi hi nāvastuno dṛṣṭe ity āha -- yadīti sārdhena. anujñāne doṣam āha -- tathā satīti. na ca syād vyavahāro 'yam iti kāraṇādivibhāgenokto vyavahāra ity arthaḥ || 48 -- 49 || apakṣadharmatvād api pratyakṣādyanutpattir na liṅgam ity āha -- pramāṇānām iti. nābhāve pakṣīkṛte pratyakṣādyanutpattis taddharmatayāvagamyate. abhāvena sambandhābhāvād ity abhiprāya iti. nanv abhāvaviśiṣṭaṃ bhūtalaṃ sādhayiṣyāmaḥ, tac ca pūrvam avagatam iti taddharmo bhaviṣyatīty ata āha -- yatreti. na hi bhūtale pratyakṣānutpattiḥ, jñāyamānatvāt tasyeti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.