ननु च व्यासमतानुसारिणोपमानातिरिक्तं प्रमाणद्वयम् उपवर्णितम्, ऋषिणा च सम्भवैतिह्ययोर् अपि प्रमाणत्वम् आश्रितम्, तत्परित्यागे कारणं वक्तव्यम् अत आह -- युक्तीति। प्रमाणषट्कम् एव हि युक्त्या सङ्गच्छते। आगमानुगतश् च। आगमश् च मीमांसातन्त्रम्, अतो युक्त्यागमाभ्याम् इह शाबरे भाष्ये प्रमाणषट्कम् एव प्रविविच्य तर्कितम्। यत् तु द्वयम् अधिकम् इष्टं तद् अत्रैवान्तर्गतम् इति
nanu ca vyāsamatānusāriṇopamānātiriktaṃ pramāṇadvayam upavarṇitam, ṛṣiṇā ca sambhavaitihyayor api pramāṇatvam āśritam, tatparityāge kāraṇaṃ vaktavyam ata āha -- yuktīti. pramāṇaṣaṭkam eva hi yuktyā saṅgacchate. āgamānugataś ca. āgamaś ca mīmāṃsātantram, ato yuktyāgamābhyām iha śābare bhāṣye pramāṇaṣaṭkam eva pravivicya tarkitam. yat tu dvayam adhikam iṣṭaṃ tad atraivāntargatam iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.