नमो बुद्धाय सर्वबुद्धबोधिसत्त्वेभ्यः । अथ खलु मञ्जुश्रीः सर्वावन्तं शुद्धावासभवनमवलोक्य, पुनरपि तन्महापर्षन्मण्डलसन्निपातमवलोक्य, शाक्यमुनेश्चरणयोर्निपत्य, प्रहसितवदनो भूत्वा, भगवन्तमेतदवोचत् । तत् साधु भगवां सर्वसत्त्वानां हिताय मन्त्रचर्यासाधनविधाननिर्हारनिष्यन्दधर्ममेघप्रवर्षणयथेप्सितफलनिष्पादनपटलविसरः पटविधानं, अनुत्तरपुण्यप्रसवः, सम्यक् सम्बोधिबीजमभिनिर्वर्तकं सर्वज्ञज्ञानाशेष अभिनिर्वर्तकं संक्षेपतः सर्वाशापारिपूरकं सर्वमन्त्रफलसम्यक् सम्प्रयुक्तः सफलीकरण अवन्ध्यसाधितसाधकं सर्वबोधिसत्त्वचर्यापारिपूरकं महाबोधिसत्त्वसन्नाहसन्नद्धः सर्वमारबल अभिभवनपरापृष्ठीकरणं तद्वदतु भगवानस्माकमनुकम्पामुपादाय सर्वसत्त्वानां च ॥ एवमुक्ते मञ्जुश्रिया कुमारभूतेन, अथ भगवांश्छाक्यमुनिर्मञ्जुश्रियं कुमारभूतमेतदवोचत् । साधु साधु मञ्जुश्रीः यस्त्वं बहुजनहिताय प्रतिपन्नो लोकानुकम्पायै यस्त्वं तथागतमेतमर्थं परिप्रष्टव्यं मन्यसे । तच्छृणु साधु च सुष्ठु च मनसि कुरु, भाषिष्येहं ते त्वदीयं पटविधानविसरसर्वसत्त्वचर्यासाधनमनुप्रवेशमनुपूर्वकः वक्ष्ये ऽहं पूर्वनिर्दिष्टं सर्वतथागतैः । अहमप्येदानीं भाषिष्ये ॥ आदौ तावच्छुचौ पृथिवीप्रदेशे रजोविगते पिचुं गृह्य समयप्रविष्टैः सत्त्वैः तत् पिचुं संशोधयितव्यम् । संशोध्य च अनेन मन्त्रेण मण्डलाचार्येणाभिमन्त्रितव्यम् अष्टशतवारां । नमः सर्वबुद्धबोधिसत्त्वानामप्रतिहतमतिगतिप्रतिचारिणाम् । नमः संशोधनदुःखप्रशमनराजेन्द्रराजाय तथागतायार्हते सम्यक्सम्बुद्धाय । तद्यथा - ओम् शोधय शोधय सर्वविघ्नघातक महाकारुणिक कुमाररूपधारिणे । विकुर्व विकुर्व । समयमनुस्मर । तिष्ठ तिष्ठ । हुम् हुम् फट् फट् स्वाहा ॥ ततः अवितथग्राम्यधर्मकुमारीब्राह्मणकुलक्षत्रियकुलप्रसूतं वैश्यकुले प्रसूतं नातिकृष्णवर्णयोनिवर्णयोनिवर्जितां अविकलं सर्वाङ्गशोभनां मातापितृ अनुष्कृतां उपोषधपरिगृहीतां उत्पादितबोधिचित्तां कारुणिकां अवदातवर्णां अन्यवर्णविवर्जितां संक्षेपतः स्त्रीलक्षणसुप्रशस्तचिह्नां सशोभने ऽहनि शुक्लपक्षे शुक्लशुभग्रहनिरीक्षिते विगतधूपनिर्हारवदलापगते विगतवाते शुचौ प्रदेशे पूर्वनिर्दिष्टां कुमारीं स्नापयित्वा, शुचिवस्त्रप्रावृतेन सुनिवस्तां कृत्वा, अनेनैव मन्त्रेण महामुद्रोपेतरक्षां कृत्वा, श्वेतचन्दनकुङ्कुमं निष्प्राणकेनोदकेनालोड्य तत् पिबन्तां च कन्यां तेनैव मन्त्रेण संशोधनेनाभ्युक्षयेत् । चतुर्दिशं च क्षिपेत् श्वेतचन्दनं कुङ्कुमोदकं, इत्यूर्ध्वमधश्च विदिक्षु श्वेतचन्दनकुङ्कुमकर्पूरं चैकीकृत्य पूर्वं दापयेत् । स्वयं वा दद्यात् । साधकाचार्ये वा । तदेवं वाचा भाषितव्यं त्रीन् वारां - अधितिष्ठन्तु बुद्धा भगवन्तो इदं पटसूत्रं दशभूमिप्रतिष्ठिताश्च महाबोधिसत्त्वाः । ततस्ते बुद्धा भगवन्तो समन्वाहरन्ति । (वैद्य ३९) महाबोधिसत्त्वाश्च । धूपं दहता तस्मिं समये मयूरक्रौञ्चहंससारसचक्रवाकविविधा शुभशकुनया जलस्थलचारिणो ऽन्तरिक्षी गच्छेयुः । शुभं वा कूजयेयुः । तत् साधकेन ज्ञातव्यम् । सफलं मे एतत् कर्म अधिष्ठितं मे बुद्धैर्भगवद्भिमहाबोधिसत्त्वैश्च मे । तत् पटसूत्रं सुजीवितं मेह जन्मनि अवन्ध्या मे मन्त्रसिद्धिः । पटहभेरीमृदङ्गशङ्खवीणावेणुपणवमुरवशब्दं वा भवेयुः [वैद्य रेअद्स् -मुखशब्दं] । + + + + + + + + + एवं वदेयुरकल्पस्मात् तस्मिं समये जयसिद्धि सिद्ध दत्त दिन्न गृह्ण श्रेयसः सफलकशक्रप्रभूत एवमादयो अन्ये वा शुभां शब्दां प्रव्याहरन्ति । घण्टानिःस्वनं वा भवेयुः नन्दीशब्दं वा । ततो विद्याधरेण ज्ञातव्यम् । बुद्धानां भगवतां महाबोधिसत्त्वानां चाधिष्ठानमेतत् । नान्यत्र अवन्ध्यसिद्धिरिति ॥ अथ ते तस्मिं समये क्रूरं प्रव्याहरन्ते गृह्ण खाद खादापय नष्ट विनष्ट कष्ट दूर सुदूर नास्तीत्येवमादयः शब्दा निश्चरन्ति वानरमहिषक्रोष्टुकगर्दभमार्जारकुत्सिततिर्यग्द्विपदचतुःपदानां शब्दा निश्चरेयुः । ततो साधकेन ज्ञातव्यं नास्ति मे सिद्धिरिति । इह जन्मनि संहर्तव्यः । भूयो वा पूर्वसेवां कृत्वा प्रारब्धव्यम् । एवं यावत् सप्तवारान् । पञ्चानन्तर्यकरिणस्यापि सप्तमे कर्मप्रयोगे सिध्यतीति ॥ ततः साधकेन तां कुमारीं कृतरक्षां कृत्वा कुशविण्डकोपविष्टकां कारयेत् । पूर्वाभिमुखामुत्तराभिमुखां वा संस्थाप्य आत्मनश्च हविष्याहारः तां च कन्यां हविष्याहारं भोजयेत् । पूर्वमेव परिकल्पितं कुशविण्डकं तेनैवं विधिना तं पिचुं कर्तापयेत् । तत् सूत्रं सुकर्तितं शुक्लं पूर्वशिक्षापितकन्यया संहृत्य, अष्ट पञ्च त्रीणि एकं प्रभृती यावत् षोडशमात्रा पलां वा कर्षां वा सुप्रशस्तगणमेतां कुर्यान्मध्यमे अष्टमां गाथा इतरे पञ्चैक वा क्षुद्रसाध्येषु कर्मसु यथाशक्तितः कुर्यात् सर्वकर्मिषु मन्त्रवित् ॥ ततः प्रभृति यत् किञ्चित् पापं कर्म पुराकृतम् । नश्यते तत्क्षणादेव सूत्रार्थं च न चेतने
namo buddhāya sarvabuddhabodhisattvebhyaḥ / atha khalu mañjuśrīḥ sarvāvantaṃ śuddhāvāsabhavanamavalokya, punarapi tanmahāparṣanmaṇḍalasannipātamavalokya, śākyamuneścaraṇayornipatya, prahasitavadano bhūtvā, bhagavantametadavocat / tat sādhu bhagavāṃ sarvasattvānāṃ hitāya mantracaryāsādhanavidhānanirhāraniṣyandadharmameghapravarṣaṇayathepsitaphalaniṣpādanapaṭalavisaraḥ paṭavidhānaṃ, anuttarapuṇyaprasavaḥ, samyak sambodhibījamabhinirvartakaṃ sarvajñajñānāśeṣa abhinirvartakaṃ saṃkṣepataḥ sarvāśāpāripūrakaṃ sarvamantraphalasamyak samprayuktaḥ saphalīkaraṇa avandhyasādhitasādhakaṃ sarvabodhisattvacaryāpāripūrakaṃ mahābodhisattvasannāhasannaddhaḥ sarvamārabala abhibhavanaparāpṛṣṭhīkaraṇaṃ tadvadatu bhagavānasmākamanukampāmupādāya sarvasattvānāṃ ca // evamukte mañjuśriyā kumārabhūtena, atha bhagavāṃśchākyamunirmañjuśriyaṃ kumārabhūtametadavocat / sādhu sādhu mañjuśrīḥ yastvaṃ bahujanahitāya pratipanno lokānukampāyai yastvaṃ tathāgatametamarthaṃ paripraṣṭavyaṃ manyase / tacchṛṇu sādhu ca suṣṭhu ca manasi kuru, bhāṣiṣyehaṃ te tvadīyaṃ paṭavidhānavisarasarvasattvacaryāsādhanamanupraveśamanupūrvakaḥ vakṣye 'haṃ pūrvanirdiṣṭaṃ sarvatathāgataiḥ / ahamapyedānīṃ bhāṣiṣye // ādau tāvacchucau pṛthivīpradeśe rajovigate picuṃ gṛhya samayapraviṣṭaiḥ sattvaiḥ tat picuṃ saṃśodhayitavyam / saṃśodhya ca anena mantreṇa maṇḍalācāryeṇābhimantritavyam aṣṭaśatavārāṃ / namaḥ sarvabuddhabodhisattvānāmapratihatamatigatipraticāriṇām / namaḥ saṃśodhanaduḥkhapraśamanarājendrarājāya tathāgatāyārhate samyaksambuddhāya / tadyathā - om śodhaya śodhaya sarvavighnaghātaka mahākāruṇika kumārarūpadhāriṇe / vikurva vikurva / samayamanusmara / tiṣṭha tiṣṭha / hum hum phaṭ phaṭ svāhā // tataḥ avitathagrāmyadharmakumārībrāhmaṇakulakṣatriyakulaprasūtaṃ vaiśyakule prasūtaṃ nātikṛṣṇavarṇayonivarṇayonivarjitāṃ avikalaṃ sarvāṅgaśobhanāṃ mātāpitṛ anuṣkṛtāṃ upoṣadhaparigṛhītāṃ utpāditabodhicittāṃ kāruṇikāṃ avadātavarṇāṃ anyavarṇavivarjitāṃ saṃkṣepataḥ strīlakṣaṇasupraśastacihnāṃ saśobhane 'hani śuklapakṣe śuklaśubhagrahanirīkṣite vigatadhūpanirhāravadalāpagate vigatavāte śucau pradeśe pūrvanirdiṣṭāṃ kumārīṃ snāpayitvā, śucivastraprāvṛtena sunivastāṃ kṛtvā, anenaiva mantreṇa mahāmudropetarakṣāṃ kṛtvā, śvetacandanakuṅkumaṃ niṣprāṇakenodakenāloḍya tat pibantāṃ ca kanyāṃ tenaiva mantreṇa saṃśodhanenābhyukṣayet / caturdiśaṃ ca kṣipet śvetacandanaṃ kuṅkumodakaṃ, ityūrdhvamadhaśca vidikṣu śvetacandanakuṅkumakarpūraṃ caikīkṛtya pūrvaṃ dāpayet / svayaṃ vā dadyāt / sādhakācārye vā / tadevaṃ vācā bhāṣitavyaṃ trīn vārāṃ - adhitiṣṭhantu buddhā bhagavanto idaṃ paṭasūtraṃ daśabhūmipratiṣṭhitāśca mahābodhisattvāḥ / tataste buddhā bhagavanto samanvāharanti / (Vaidya 39) mahābodhisattvāśca / dhūpaṃ dahatā tasmiṃ samaye mayūrakrauñcahaṃsasārasacakravākavividhā śubhaśakunayā jalasthalacāriṇo 'ntarikṣī gaccheyuḥ / śubhaṃ vā kūjayeyuḥ / tat sādhakena jñātavyam / saphalaṃ me etat karma adhiṣṭhitaṃ me buddhairbhagavadbhimahābodhisattvaiśca me / tat paṭasūtraṃ sujīvitaṃ meha janmani avandhyā me mantrasiddhiḥ / paṭahabherīmṛdaṅgaśaṅkhavīṇāveṇupaṇavamuravaśabdaṃ vā bhaveyuḥ [Vaidya reads -mukhaśabdaṃ] / + + + + + + + + + evaṃ vadeyurakalpasmāt tasmiṃ samaye jayasiddhi siddha datta dinna gṛhṇa śreyasaḥ saphalakaśakraprabhūta evamādayo anye vā śubhāṃ śabdāṃ pravyāharanti / ghaṇṭāniḥsvanaṃ vā bhaveyuḥ nandīśabdaṃ vā / tato vidyādhareṇa jñātavyam / buddhānāṃ bhagavatāṃ mahābodhisattvānāṃ cādhiṣṭhānametat / nānyatra avandhyasiddhiriti // atha te tasmiṃ samaye krūraṃ pravyāharante gṛhṇa khāda khādāpaya naṣṭa vinaṣṭa kaṣṭa dūra sudūra nāstītyevamādayaḥ śabdā niścaranti vānaramahiṣakroṣṭukagardabhamārjārakutsitatiryagdvipadacatuḥpadānāṃ śabdā niścareyuḥ / tato sādhakena jñātavyaṃ nāsti me siddhiriti / iha janmani saṃhartavyaḥ / bhūyo vā pūrvasevāṃ kṛtvā prārabdhavyam / evaṃ yāvat saptavārān / pañcānantaryakariṇasyāpi saptame karmaprayoge sidhyatīti // tataḥ sādhakena tāṃ kumārīṃ kṛtarakṣāṃ kṛtvā kuśaviṇḍakopaviṣṭakāṃ kārayet / pūrvābhimukhāmuttarābhimukhāṃ vā saṃsthāpya ātmanaśca haviṣyāhāraḥ tāṃ ca kanyāṃ haviṣyāhāraṃ bhojayet / pūrvameva parikalpitaṃ kuśaviṇḍakaṃ tenaivaṃ vidhinā taṃ picuṃ kartāpayet / tat sūtraṃ sukartitaṃ śuklaṃ pūrvaśikṣāpitakanyayā saṃhṛtya, aṣṭa pañca trīṇi ekaṃ prabhṛtī yāvat ṣoḍaśamātrā palāṃ vā karṣāṃ vā supraśastagaṇametāṃ kuryānmadhyame aṣṭamāṃ gāthā itare pañcaika vā kṣudrasādhyeṣu karmasu yathāśaktitaḥ kuryāt sarvakarmiṣu mantravit // tataḥ prabhṛti yat kiñcit pāpaṃ karma purākṛtam / naśyate tatkṣaṇādeva sūtrārthaṃ ca na cetane
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.