इत्यनेन तज्जं चैतसिकं दुःखं दौर्मनस्यं प्रतिसंवेदयत इति संदर्शितम् । एते सर्वे दोषा हीमत्सु भवन्ति नो जिनसुतेषु । इत्यत उपादाय लज्जागुणो वेदितव्यः । यदेते च दोषा न भवन्ति । देवेषु च मनुजेषु च नित्यं संजायते च बुधः
ityanena tajjaṃ caitasikaṃ duḥkhaṃ daurmanasyaṃ pratisaṃvedayata iti saṃdarśitam | ete sarve doṣā hīmatsu bhavanti no jinasuteṣu | ityata upādāya lajjāguṇo veditavyaḥ | yadete ca doṣā na bhavanti | deveṣu ca manujeṣu ca nityaṃ saṃjāyate ca budhaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.