एवम् अपि तु कृत्वा यद्य् अहं किञ्चित् प्रतिषेधयामि ततो युक्तम् एव वक्तुं स्यात् । न चैवहं किञ्चित् प्रतिषेधयामि तस्मान् न किञ्चित् प्रतिषेधव्यम् अस्ति । तस्मात् शून्येषु सर्वभावेष्व् अविद्यमाने प्रतिषेध्ये प्रतिषेधयसीत्य् एष त्वयात्र सद्भूतो ऽधिलयः क्रियत इति ॥ यत् पुनर् भवतोक्तं । अथ नास्ति स स्वभावः किन् नु प्रतिषिध्यते त्वयानेन वचनेन र्ते वचनात् प्रतिषेधः सिध्यते ह्य् असतः ॥ [१२] अत्र ब्रूमः । यच् चाहं ते वचनाद् असतः प्रतिषेधवचनसिद्धिर् इति । अत्र ज्ञापयते वाग् असद् इति तन् न प्रतिनिहन्ति
evam api tu kṛtvā yady ahaṃ kiñcit pratiṣedhayāmi tato yuktam eva vaktuṃ syāt | na caivahaṃ kiñcit pratiṣedhayāmi tasmān na kiñcit pratiṣedhavyam asti | tasmāt śūnyeṣu sarvabhāveṣv avidyamāne pratiṣedhye pratiṣedhayasīty eṣa tvayātra sadbhūto 'dhilayaḥ kriyata iti || yat punar bhavatoktaṃ | atha nāsti sa svabhāvaḥ kin nu pratiṣidhyate tvayānena vacanena rte vacanāt pratiṣedhaḥ sidhyate hy asataḥ || [12] atra brūmaḥ | yac cāhaṃ te vacanād asataḥ pratiṣedhavacanasiddhir iti / atra jñāpayate vāg asad iti tan na pratinihanti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.