ःस तु पितृवचनाद् भ्रातृभार्यासहितो दण्डकारण्यं प्राप्य तपश् चचार । ःवने रावणापहृतभार्यो भ्रात्रा सह दुःखितो ऽनेककोटिवानरनायकसुग्रीवसहायो महोदधौ सेतुं निबध्य तैर् गत्वा लङ्कां रावणं देवकण्टकं सबान्धवं हत्वा सीताम् आदाय पुनर् अयोध्यां प्राप्य भरताभिषिक्तो विभीषणाय लङ्काराज्यं विमानं वा दत्त्वा तं प्रेषयाम् अस । ःस तु परमेश्वरो विमानस्थो विभीषणेन नीयमानो लङ्कायाम् अपि राक्षसपुर्यां वस्तुम् अनिच्छन् पुण्यारण्यं तत्र स्थापितवान्
ḥsa tu pitṛvacanād bhrātṛbhāryāsahito daṇḍakāraṇyaṃ prāpya tapaś cacāra | ḥvane rāvaṇāpahṛtabhāryo bhrātrā saha duḥkhito 'nekakoṭivānaranāyakasugrīvasahāyo mahodadhau setuṃ nibadhya tair gatvā laṅkāṃ rāvaṇaṃ devakaṇṭakaṃ sabāndhavaṃ hatvā sītām ādāya punar ayodhyāṃ prāpya bharatābhiṣikto vibhīṣaṇāya laṅkārājyaṃ vimānaṃ vā dattvā taṃ preṣayām asa | ḥsa tu parameśvaro vimānastho vibhīṣaṇena nīyamāno laṅkāyām api rākṣasapuryāṃ vastum anicchan puṇyāraṇyaṃ tatra sthāpitavān
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.