अनुपपाद्य सामर्थ्यम् अनुक्तम् अर्थाद् आपद्यते इति ब्रुवतः पक्षहानेर् उपपत्तिर् अनुक्तत्वात्, अनित्यपक्षसिद्धाव् अर्थाद् आपन्नं नित्यपक्षस्य हानिर् इति । अनैकानतिकत्वाच् चार्थापत्तेः । उभयपक्षसमा चेयम् अर्थापत्तिः । यदि नित्यसाधर्म्याद् अस्पर्शत्वाद् आकाशवच् च नित्यः शब्दः, अर्थाद् आपन्न, अनित्यसाधर्म्यात् प्रयत्नानन्तरीयकत्वाद् अनित्य इति । न चेयं विपर्ययमात्राद् एकान्तेनार्थापत्तिः । न खलु वै घणस्य ग्राव्णः पतनम् इत्य् अर्थाद् आपद्यते द्रवाणाम् अपां पतनाभाव इति ॥
anupapādya sāmarthyam anuktam arthād āpadyate iti bruvataḥ pakṣahāner upapattir anuktatvāt, anityapakṣasiddhāv arthād āpannaṃ nityapakṣasya hānir iti / anaikānatikatvāc cārthāpatteḥ / ubhayapakṣasamā ceyam arthāpattiḥ / yadi nityasādharmyād asparśatvād ākāśavac ca nityaḥ śabdaḥ, arthād āpanna, anityasādharmyāt prayatnānantarīyakatvād anitya iti / na ceyaṃ viparyayamātrād ekāntenārthāpattiḥ / na khalu vai ghaṇasya grāvṇaḥ patanam ity arthād āpadyate dravāṇām apāṃ patanābhāva iti //
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.