Paribh 122
यस्यार्थः प्रकृत्या प्रत्याय्यते, सो ऽपि प्रत्यय इत्यस्याप्यङ्गीकारात् तस्य प्रत्ययत्वमिति न दोषः। स्वार्थ इत्यस्य स्वीयप्रकृत्यर्थ इत्यर्थः। महासंज्ञाबलादर्थाकाङ्क्षायामन्यानुपस्थितिरस्या बीजम्।"सुपि स्थः"इत्यादि सूत्रेषु भाष्ये स्पष्टैषा॥ योगविभागादिष्ट सिद्धिः
yasyārthaḥ prakṛtyā pratyāyyate, so 'pi pratyaya ityasyāpyaṅgīkārāt tasya pratyayatvamiti na doṣaḥ/ svārtha ityasya svīyaprakṛtyartha ityarthaḥ/ mahāsaṃjñābalādarthākāṅkṣāyāmanyānupasthitirasyā bījam/"supi sthaḥ"ityādi sūtreṣu bhāṣye spaṣṭaiṣā// yogavibhāgādiṣṭa siddhiḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.