अथ हैनं शैब्यः सत्यकामः पप्रच्छ । स यो ह वै तद् भगवन् मनुष्येषु प्रायणान्तम् ॐकारम् अभिध्यायीत । कतमं वाव स तेन लोकं जयतीति
atha hainaṃ śaibyaḥ satyakāmaḥ papraccha | sa yo ha vai tad bhagavan manuṣyeṣu prāyaṇāntam oṃkāram abhidhyāyīta | katamaṃ vāva sa tena lokaṃ jayatīti
Then Saivya Satyakâma asked him: "Sir, if some one among men should meditate here until death on the syllable Om, what would he obtain by it?"
Translated by F. Max Müller
तस्मै स होवाच । एतद् वै सत्यकाम परं चापरं च ब्रह्म यद् ॐकारः । तस्माद् विद्वान् एतेनैवायतनेनैकतरम् अन्वेति
tasmai sa hovāca | etad vai satyakāma paraṃ cāparaṃ ca brahma yad oṃkāraḥ | tasmād vidvān etenaivāyatanenaikataram anveti
He replied: "O Satyakâma, the syllable Om (AUM) is the highest and also the other Brahman; therefore he who knows it arrives by the same means at one of the two.
Translated by F. Max Müller
स यद्य् एकमात्रम् अभिध्यायीत । स तेनैव संवेदितस् तूर्णम् एव जगत्याम् अभिसम्पद्यते । तम् ऋचो मनुष्यलोकम् उपनयन्ते । स तत्र तपसा ब्रह्मचर्येण श्रद्धया सम्पन्नो महिमानम् अनुभवति
sa yady ekamātram abhidhyāyīta | sa tenaiva saṃveditas tūrṇam eva jagatyām abhisampadyate | tam ṛco manuṣyalokam upanayante | sa tatra tapasā brahmacaryeṇa śraddhayā sampanno mahimānam anubhavati
If he meditate on one Mâtrâ (the A), then, being enlightened by that only, he arrives quickly at the earth. The Rik-verses lead him to the world of men, and being endowed there with penance, abstinence, and faith, he enjoys greatness.
Translated by F. Max Müller
अथ यदि द्विमात्रेण मनसि संपद्यते । सो ऽन्तरीक्षं यजुर्भिर् उन्नीयते सोमलोकम् । स सोमलोके विभूतिम् अनुभूय पुनर् आवर्तते
atha yadi dvimātreṇa manasi saṃpadyate | so 'ntarīkṣaṃ yajurbhir unnīyate somalokam | sa somaloke vibhūtim anubhūya punar āvartate
If he meditate with two Mâtrâs (A+U) he arrives at the Manas, and is led up by the Yagus-verses to the sky, to the Soma-world. Having enjoyed greatness in the Soma-world, he returns again.
Translated by F. Max Müller
यः पुनर् एतं त्रिमात्रेणोमित्य् एतेनैवाक्षरेण परं पुरुषम् अभिध्यायीत । स तेजसि सूर्ये संपन्नः । यथा पादोदरस् त्वचा विनिर्मुच्यते । एवं ह वै स पाप्मना विनिर्मुक्तः स सामभिर् उन्नीयते ब्रह्मलोकम् । स एतस्माज् जीवधनात् परापरं पुरिशयं पुरुषम् ईक्षते तद् एतौ श्लोकौ भवतः
yaḥ punar etaṃ trimātreṇomity etenaivākṣareṇa paraṃ puruṣam abhidhyāyīta | sa tejasi sūrye saṃpannaḥ | yathā pādodaras tvacā vinirmucyate | evaṃ ha vai sa pāpmanā vinirmuktaḥ sa sāmabhir unnīyate brahmalokam | sa etasmāj jīvadhanāt parāparaṃ puriśayaṃ puruṣam īkṣate tad etau ślokau bhavataḥ
Again, he who meditates with this syllable AUM of three Mâtrâs, on the Highest Person, he comes to light and to the sun. And as a snake is freed from its skin, so is he freed from evil. He is led up by the Sâman-verses to the Brahma-world; and from him, full of life (Hiranyagarbha, the lord of the Satya-loka), he learns to see the all-pervading, the Highest Person. And there are these two Slokas:
Translated by F. Max Müller
तिस्रो मात्रा मृत्युमत्यः प्रयुक्ता अन्योन्यसक्ता अनविप्रयुक्ताः । क्रियासु बाह्याभ्यन्तरमध्यमासु सम्यक्प्रयुक्तासु न कम्पते ज्ञः
tisro mātrā mṛtyumatyaḥ prayuktā anyonyasaktā anaviprayuktāḥ / kriyāsu bāhyābhyantaramadhyamāsu samyakprayuktāsu na kampate jñaḥ
The three Mâtrâs (A+U+M), if employed separate, and only joined one to another, are mortal; but in acts, external, internal, or intermediate, if well performed, the sage trembles not.
Translated by F. Max Müller
ऋग्भिर् एतं यजुर्भिर् अन्तरिक्षं सामभिर् यत् तत् कवयो वेदयन्ते । तम् ॐकारेणैवायतनेनान्वेति विद्वान् यत् तच् छान्तम् अजरम् अमृतम् अभयं परं चेति
ṛgbhir etaṃ yajurbhir antarikṣaṃ sāmabhir yat tat kavayo vedayante / tam oṃkāreṇaivāyatanenānveti vidvān yat tac chāntam ajaram amṛtam abhayaṃ paraṃ ceti
Through the Rik-verses he arrives at this world, through the Yagus-verses at the sky, through the Sâman-verses at that which the poets teach,— he arrives at this by means of the Onkâra; the wise arrives at that which is at rest, free from decay, from death, from fear,— the Highest."
Translated by F. Max Müller