तथा च मुनिनाप्य् (१९।११) उक्तम् -- ईषत् प्राप्तिर् यदा काचित् फलस्य परिकल्प्यते । भाव-मात्रेण तं प्राहुर् विधिज्ञाः प्राप्ति-सम्भवम् ॥ यथा, तत्रैव गर्भ-सन्धौ राधायाः सत्राजिति समर्पण् कृष्णस्य च ललिता-शङ्खचूड-रत्नादि-लाभादिना सम्भावनायोग्यत्वात् प्राप्त्याशा । अथ नियताप्तिः -- नियताप्तिर् अविघ्नेन कार्य-संसिद्धि-निश्चयः । यथा, तत्रैव विमर्श-सन्धौ राधा-दर्शनाद् अविघ्नेन फल-संसिद्धि-निशयान् नियताप्तिः । अथ फलागमः -- निजाभीष्ट-फलावाप्तिर् भवेद् एव फलागमः
tathā ca munināpy (19.11) uktam -- īṣat prāptir yadā kācit phalasya parikalpyate | bhāva-mātreṇa taṃ prāhur vidhijñāḥ prāpti-sambhavam || yathā, tatraiva garbha-sandhau rādhāyāḥ satrājiti samarpaṇ kṛṣṇasya ca lalitā-śaṅkhacūḍa-ratnādi-lābhādinā sambhāvanāyogyatvāt prāptyāśā | atha niyatāptiḥ -- niyatāptir avighnena kārya-saṃsiddhi-niścayaḥ | yathā, tatraiva vimarśa-sandhau rādhā-darśanād avighnena phala-saṃsiddhi-niśayān niyatāptiḥ | atha phalāgamaḥ -- nijābhīṣṭa-phalāvāptir bhaved eva phalāgamaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.