Library·Ṛgveda Saṃhitā·1·1.107
यज्ञो देवानाम् प्रत्य् एति सुम्नम् आदित्यासो भवता मृळयन्तः । आ वो ऽर्वाची सुमतिर् ववृत्याद् अंहोश् चिद् या वरिवोवित्तरासत् ॥
yajño devānām praty eti sumnam ādityāso bhavatā mṛḷayantaḥ | ā vo 'rvācī sumatir vavṛtyād aṃhoś cid yā varivovittarāsat ||
The sacrifice obtains the Gods' acceptance: be graciously inclined to us, Adityas. Hitherward let your favour be directed, and be our best deliverer from trouble.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
उप नो देवा अवसा गमन्त्व् अङ्गिरसां सामभि स्तूयमानाः । इन्द्र इन्द्रियैर् मरुतो मरुद्भिर् आदित्यैर् नो अदितिः शर्म यंसत् ॥
upa no devā avasā gamantv aṅgirasāṃ sāmabhi stūyamānāḥ | indra indriyair maruto marudbhir ādityair no aditiḥ śarma yaṃsat ||
By praise-songs of Angirases exalted, may the Gods come to us with their protection. May Indra with his powers, Maruts with Maruts, Aditi with Adityas grant us shelter.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
तन् न इन्द्रस् तद् वरुणस् तद् अग्निस् तद् अर्यमा तत् सविता चनो धात् । तन् नो मित्रो वरुणो मामहन्ताम् अदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥
tan na indras tad varuṇas tad agnis tad aryamā tat savitā cano dhāt | tan no mitro varuṇo māmahantām aditiḥ sindhuḥ pṛthivī uta dyauḥ ||
This laud of ours may Varuna and Indra, Aryaman Agni, Savitar find pleasant. This prayer' of ours may Varuna grant, and Mitra, and Aditi and Sindhu, Earth and Heaven.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)