Library·Ṛgveda Saṃhitā·1·1.115
चित्रं देवानाम् उद् अगाद् अनीकं चक्षुर् मित्रस्य वरुणस्याग्नेः । आप्रा द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस् तस्थुषश् च ॥
citraṃ devānām ud agād anīkaṃ cakṣur mitrasya varuṇasyāgneḥ | āprā dyāvāpṛthivī antarikṣaṃ sūrya ātmā jagatas tasthuṣaś ca ||
The brilliant presence of the Gods hath risen, the eye of Mitra, Varuna and Agni. The soul of all that moveth not or moveth, the Sun hath filled the air and earth and heaven.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
सूर्यो देवीम् उषसं रोचमानाम् मर्यो न योषाम् अभ्य् एति पश्चात् । यत्रा नरो देवयन्तो युगानि वितन्वते प्रति भद्राय भद्रम् ॥
sūryo devīm uṣasaṃ rocamānām maryo na yoṣām abhy eti paścāt | yatrā naro devayanto yugāni vitanvate prati bhadrāya bhadram ||
Like as a young man followeth a maiden, so doth the Sun the Dawn, refulgent Goddess: Where pious men extend their generations, before the Auspicious One for happy fortune.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
भद्रा अश्वा हरितः सूर्यस्य चित्रा एतग्वा अनुमाद्यासः । नमस्यन्तो दिव आ पृष्ठम् अस्थुः परि द्यावापृथिवी यन्ति सद्यः ॥
bhadrā aśvā haritaḥ sūryasya citrā etagvā anumādyāsaḥ | namasyanto diva ā pṛṣṭham asthuḥ pari dyāvāpṛthivī yanti sadyaḥ ||
Auspicious are the Sun's Bay-coloured Horses, bright, changing hues, meet for our shouts of triumph. Bearing our prayers, the sky's ridge have they mounted, and in a moment speed round earth and heaven.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
तत् सूर्यस्य देवत्वं तन् महित्वम् मध्या कर्तोर् विततं सं जभार । यदेद् अयुक्त हरितः सधस्थाद् आद् रात्री वासस् तनुते सिमस्मै ॥
tat sūryasya devatvaṃ tan mahitvam madhyā kartor vitataṃ saṃ jabhāra | yaded ayukta haritaḥ sadhasthād ād rātrī vāsas tanute simasmai ||
This is the Godhead, this might of Surya: he hath withdrawn what spread o'er work unfinished. When he hath loosed his Horses from their station, straight over all Night spreadeth out her garment.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
तन् मित्रस्य वरुणस्याभिचक्षे सूर्यो रूपं कृणुते द्योर् उपस्थे । अनन्तम् अन्यद् रुशद् अस्य पाजः कृष्णम् अन्यद् धरितः सम् भरन्ति ॥
tan mitrasya varuṇasyābhicakṣe sūryo rūpaṃ kṛṇute dyor upasthe | anantam anyad ruśad asya pājaḥ kṛṣṇam anyad dharitaḥ sam bharanti ||
In the sky's lap the Sun this form assumeth that Varuna and Mitra may behold it. His Bay Steeds well maintain his power eternal, at one time bright and darksome at another.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
अद्या देवा उदिता सूर्यस्य निर् अंहसः पिपृता निर् अवद्यात् । तन् नो मित्रो वरुणो मामहन्ताम् अदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥
adyā devā uditā sūryasya nir aṃhasaḥ pipṛtā nir avadyāt | tan no mitro varuṇo māmahantām aditiḥ sindhuḥ pṛthivī uta dyauḥ ||
This day, O Gods, while Surya is ascending, deliver us from trouble and dishonour. This prayer of ours may Varuna grant, and Mitra, and Aditi and Sindhu, Earth and Heaven.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)