Library·Ṛgveda Saṃhitā·10·10.13
युजे वाम् ब्रह्म पूर्व्यं नमोभिर् वि श्लोक एतु पथ्येव सूरेः । शृण्वन्तु विश्वे अमृतस्य पुत्रा आ ये धामानि दिव्यानि तस्थुः ॥
yuje vām brahma pūrvyaṃ namobhir vi śloka etu pathyeva sūreḥ | śṛṇvantu viśve amṛtasya putrā ā ye dhāmāni divyāni tasthuḥ ||
I YOKE with prayer your ancient inspiration: may the laud rise as on the prince's pathway. All Sons of Immortality shall hear it, all the possessors of celestial natures.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
यमे इव यतमाने यद् ऐतम् प्र वाम् भरन् मानुषा देवयन्तः । आ सीदतं स्वम् उ लोकं विदाने स्वासस्थे भवतम् इन्दवे नः ॥
yame iva yatamāne yad aitam pra vām bharan mānuṣā devayantaḥ | ā sīdataṃ svam u lokaṃ vidāne svāsasthe bhavatam indave naḥ ||
When speeding ye came nigh us like twin sisters, religious-hearted votaries brought you forward. Take your place, ye who know your proper station: be near, be very near unto our Soma.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
पञ्च पदानि रुपो अन्व् अरोहं चतुष्पदीम् अन्व् एमि व्रतेन । अक्षरेण प्रति मिम एताम् ऋतस्य नाभाव् अधि सम् पुनामि ॥
pañca padāni rupo anv arohaṃ catuṣpadīm anv emi vratena | akṣareṇa prati mima etām ṛtasya nābhāv adhi sam punāmi ||
Five paces have I risen from Earth. I follow her who hath four feet with devout observance. This by the Sacred Syllable have I measured: I purify in the central place of Order,
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
देवेभ्यः कम् अवृणीत मृत्युम् प्रजायै कम् अमृतं नावृणीत । बृहस्पतिं यज्ञम् अकृण्वत ऋषिम् प्रियां यमस् तन्वम् प्रारिरेचीत् ॥
devebhyaḥ kam avṛṇīta mṛtyum prajāyai kam amṛtaṃ nāvṛṇīta | bṛhaspatiṃ yajñam akṛṇvata ṛṣim priyāṃ yamas tanvam prārirecīt ||
He, for God's sake, chose death to be his portion. He chose not, for men's good, a life eternal They sacrificed Brhaspati the Rsi. Yama delivered up his own dear body.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
सप्त क्षरन्ति शिशवे मरुत्वते पित्रे पुत्रासो अप्य् अवीवतन्न् ऋतम् । उभे इद् अस्योभयस्य राजत उभे यतेते उभयस्य पुष्यतः ॥
sapta kṣaranti śiśave marutvate pitre putrāso apy avīvatann ṛtam | ubhe id asyobhayasya rājata ubhe yatete ubhayasya puṣyataḥ ||
The Seven flow to the Youth on whom the Maruts wait: the Sons unto the Father brought the sacrifice. Both these are his, as his they are the Lords of both: both toil; belonging unto both they prosper well.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)