Library·Ṛgveda Saṃhitā·10·10.139
सूर्यरश्मिर् हरिकेशः पुरस्तात् सविता ज्योतिर् उद् अयां अजस्रम् । तस्य पूषा प्रसवे याति विद्वान् सम्पश्यन् विश्वा भुवनानि गोपाः ॥
sūryaraśmir harikeśaḥ purastāt savitā jyotir ud ayāṃ ajasram | tasya pūṣā prasave yāti vidvān sampaśyan viśvā bhuvanāni gopāḥ ||
Savitar, golden-haired, hath lifted eastward, bright With the sunbeams, his eternal lustre; He in whose energy wise Pusan marches, surveying all existence like a herdsman.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
नृचक्षा एष दिवो मध्य आस्त आपप्रिवान् रोदसी अन्तरिक्षम् । स विश्वाचीर् अभि चष्टे घृताचीर् अन्तरा पूर्वम् अपरं च केतुम् ॥
nṛcakṣā eṣa divo madhya āsta āpaprivān rodasī antarikṣam | sa viśvācīr abhi caṣṭe ghṛtācīr antarā pūrvam aparaṃ ca ketum ||
Beholding men he sits amid the heaven filling the two world-halves and air's wide region. He looks upon the rich far-spreading pastures between the eastern and the western limit.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
रायो बुध्नः संगमनो वसूनां विश्वा रूपाभि चष्टे शचीभिः । देव इव सविता सत्यधर्मेन्द्रो न तस्थौ समरे धनानाम् ॥
rāyo budhnaḥ saṃgamano vasūnāṃ viśvā rūpābhi caṣṭe śacībhiḥ | deva iva savitā satyadharmendro na tasthau samare dhanānām ||
He, root of wealth, the gatherer-up of treasures, looks with his might on every form and figure. Savitar, like a God whose Law is constant, stands in the battle for the spoil like Indra.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
विश्वावसुं सोम गन्धर्वम् आपो ददृशुषीस् तद् ऋतेना व्य् आयन् । तद् अन्ववैद् इन्द्रो रारहाण आसाम् परि सूर्यस्य परिधींर् अपश्यत् ॥
viśvāvasuṃ soma gandharvam āpo dadṛśuṣīs tad ṛtenā vy āyan | tad anvavaid indro rārahāṇa āsām pari sūryasya paridhīṃr apaśyat ||
Waters from sacrifice came to the Gandharva Visvavasu, O Soma, when they saw him. Indra, approaching quickly, marked their going, and looked around upon the Sun's enclosures.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
विश्वावसुर् अभि तन् नो गृणातु दिव्यो गन्धर्वो रजसो विमानः । यद् वा घा सत्यम् उत यन् न विद्म धियो हिन्वानो धिय इन् नो अव्याः ॥
viśvāvasur abhi tan no gṛṇātu divyo gandharvo rajaso vimānaḥ | yad vā ghā satyam uta yan na vidma dhiyo hinvāno dhiya in no avyāḥ ||
This song Visvavasu shall sing us, meter of air's mid-realm celestial Gandharva, That we may know aright both truth and falsehood: may he inspire our thoughts and help our praises.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
सस्निम् अविन्दच् चरणे नदीनाम् अपावृणोद् दुरो अश्मव्रजानाम् । प्रासां गन्धर्वो अमृतानि वोचद् इन्द्रो दक्षम् परि जानाद् अहीनाम् ॥
sasnim avindac caraṇe nadīnām apāvṛṇod duro aśmavrajānām | prāsāṃ gandharvo amṛtāni vocad indro dakṣam pari jānād ahīnām ||
In the floods' track he found the booty seeker: the rocky cow-pen's doors he threw wide open. These, the Gandharva told him, Rowed with Amrta. Indra knew well the puissance of the dragons.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)