Library·Ṛgveda Saṃhitā·10·10.181
प्रथश् च यस्य सप्रथश् च नामानुष्टुभस्य हविषो हविर् यत् । धातुर् द्युतानात् सवितुश् च विष्णो रथन्तरम् आ जभारा वसिष्ठः ॥
prathaś ca yasya saprathaś ca nāmānuṣṭubhasya haviṣo havir yat | dhātur dyutānāt savituś ca viṣṇo rathantaram ā jabhārā vasiṣṭhaḥ ||
Vasistha mastered the Rathantara, took it from radiant Dhatar, Savitar, and Visnu, Oblation, portion of fourfold oblation, known by the names of Saprathas and Prathas.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
अविन्दन् ते अतिहितं यद् आसीद् यज्ञस्य धाम परमं गुहा यत् । धातुर् द्युतानात् सवितुश् च विष्णोर् भरद्वाजो बृहद् आ चक्रे अग्नेः ॥
avindan te atihitaṃ yad āsīd yajñasya dhāma paramaṃ guhā yat | dhātur dyutānāt savituś ca viṣṇor bharadvājo bṛhad ā cakre agneḥ ||
These sages found what lay remote and hidden, the sacrifice's loftiest secret essence. From radiant Dhatar, Savitar, and Visnu, from Agni, Bharadvaja brought the Brhat.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
ते ऽविन्दन् मनसा दीध्याना यजु ष्कन्नम् प्रथमं देवयानम् । धातुर् द्युतानात् सवितुश् च विष्णोर् आ सूर्याद् अभरन् घर्मम् एते ॥
te 'vindan manasā dīdhyānā yaju ṣkannam prathamaṃ devayānam | dhātur dyutānāt savituś ca viṣṇor ā sūryād abharan gharmam ete ||
They found with mental eyes the earliest Yajus, a pathway to the Gods, that had descended. From radiant Dhitar, Savitar, and Visnu, from Surya did these sages bring the Gharma.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)