Library·Ṛgveda Saṃhitā·5·5.84
बळ् इत्था पर्वतानां खिद्रम् बिभर्षि पृथिवि । प्र या भूमिम् प्रवत्वति मह्ना जिनोषि महिनि ॥
baḷ itthā parvatānāṃ khidram bibharṣi pṛthivi | pra yā bhūmim pravatvati mahnā jinoṣi mahini ||
Thou, of a truth, O Prthivi, bearest the tool that rends the hills: Thou rich in torrents, who with might quickenest earth, O Mighty One.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
स्तोमासस् त्वा विचारिणि प्रति ष्टोभन्त्य् अक्तुभिः । प्र या वाजं न हेषन्तम् पेरुम् अस्यस्य् अर्जुनि ॥
stomāsas tvā vicāriṇi prati ṣṭobhanty aktubhiḥ | pra yā vājaṃ na heṣantam perum asyasy arjuni ||
To thee, O wanderer at will, ring out the lauds with beams of day, Who drivest, like a neighing steed, the swelling cloud, O bright of hue.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
दृळ्हा चिद् या वनस्पतीन् क्ष्मया दर्धर्ष्य् ओजसा । यत् ते अभ्रस्य विद्युतो दिवो वर्षन्ति वृष्टयः ॥
dṛḷhā cid yā vanaspatīn kṣmayā dardharṣy ojasā | yat te abhrasya vidyuto divo varṣanti vṛṣṭayaḥ ||
Who graspest with thy might on earth. e'en the strong sovrans of the wood, When from the lightning of thy cloud the rain-floods of the heaven descend.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)