Ṛgveda Saṃhitā 6.17

पिबा सोमम् अभि यम् उग्र तर्द ऊर्वं गव्यम् महि गृणान इन्द्र । वि यो धृष्णो वधिषो वज्रहस्त विश्वा वृत्रम् अमित्रिया शवोभिः ॥

pibā somam abhi yam ugra tarda ūrvaṃ gavyam mahi gṛṇāna indra | vi yo dhṛṣṇo vadhiṣo vajrahasta viśvā vṛtram amitriyā śavobhiḥ ||

स ईम् पाहि य ऋजीषी तरुत्रो यः शिप्रवान् वृषभो यो मतीनाम् । यो गोत्रभिद् वज्रभृद् यो हरिष्ठाः स इन्द्र चित्रां अभि तृन्धि वाजान् ॥

sa īm pāhi ya ṛjīṣī tarutro yaḥ śipravān vṛṣabho yo matīnām | yo gotrabhid vajrabhṛd yo hariṣṭhāḥ sa indra citrāṃ abhi tṛndhi vājān ||

एवा पाहि प्रत्नथा मन्दतु त्वा श्रुधि ब्रह्म वावृधस्वोत गीर्भिः । आविः सूर्यं कृणुहि पीपिहीषो जहि शत्रूंर् अभि गा इन्द्र तृन्धि ॥

evā pāhi pratnathā mandatu tvā śrudhi brahma vāvṛdhasvota gīrbhiḥ | āviḥ sūryaṃ kṛṇuhi pīpihīṣo jahi śatrūṃr abhi gā indra tṛndhi ||

ते त्वा मदा बृहद् इन्द्र स्वधाव इमे पीता उक्षयन्त द्युमन्तम् । महाम् अनूनं तवसं विभूतिम् मत्सरासो जर्हृषन्त प्रसाहम् ॥

te tvā madā bṛhad indra svadhāva ime pītā ukṣayanta dyumantam | mahām anūnaṃ tavasaṃ vibhūtim matsarāso jarhṛṣanta prasāham ||

येभिः सूर्यम् उषसम् मन्दसानो ऽवासयो ऽप दृळ्हानि दर्द्रत् । महाम् अद्रिम् परि गा इन्द्र सन्तं नुत्था अच्युतं सदसस् परि स्वात् ॥

yebhiḥ sūryam uṣasam mandasāno 'vāsayo 'pa dṛḷhāni dardrat | mahām adrim pari gā indra santaṃ nutthā acyutaṃ sadasas pari svāt ||

तव क्रत्वा तव तद् दंसनाभिर् आमासु पक्वं शच्या नि दीधः । और्णोर् दुर उस्रियाभ्यो वि दृळ्होद् ऊर्वाद् गा असृजो अङ्गिरस्वान् ॥

tava kratvā tava tad daṃsanābhir āmāsu pakvaṃ śacyā ni dīdhaḥ | aurṇor dura usriyābhyo vi dṛḷhod ūrvād gā asṛjo aṅgirasvān ||

पप्राथ क्षाम् महि दंसो व्य् उर्वीम् उप द्याम् ऋष्वो बृहद् इन्द्र स्तभायः । अधारयो रोदसी देवपुत्रे प्रत्ने मातरा यह्वी ऋतस्य ॥

paprātha kṣām mahi daṃso vy urvīm upa dyām ṛṣvo bṛhad indra stabhāyaḥ | adhārayo rodasī devaputre pratne mātarā yahvī ṛtasya ||

अध त्वा विश्वे पुर इन्द्र देवा एकं तवसं दधिरे भराय । अदेवो यद् अभ्य् औहिष्ट देवान् स्वर्षाता वृणत इन्द्रम् अत्र ॥

adha tvā viśve pura indra devā ekaṃ tavasaṃ dadhire bharāya | adevo yad abhy auhiṣṭa devān svarṣātā vṛṇata indram atra ||

अध द्यौश् चित् ते अप सा नु वज्राद् द्वितानमद् भियसा स्वस्य मन्योः । अहिं यद् इन्द्रो अभ्य् ओहसानं नि चिद् विश्वायुः शयथे जघान ॥

adha dyauś cit te apa sā nu vajrād dvitānamad bhiyasā svasya manyoḥ | ahiṃ yad indro abhy ohasānaṃ ni cid viśvāyuḥ śayathe jaghāna ||

अध त्वष्टा ते मह उग्र वज्रं सहस्रभृष्टिं ववृतच् छताश्रिम् । निकामम् अरमणसं येन नवन्तम् अहिं सम् पिणग् ऋजीषिन् ॥

adha tvaṣṭā te maha ugra vajraṃ sahasrabhṛṣṭiṃ vavṛtac chatāśrim | nikāmam aramaṇasaṃ yena navantam ahiṃ sam piṇag ṛjīṣin ||

वर्धान् यं विश्वे मरुतः सजोषाः पचच् छतम् महिषां इन्द्र तुभ्यम् । पूषा विष्णुस् त्रीणि सरांसि धावन् वृत्रहणम् मदिरम् अंशुम् अस्मै ॥

vardhān yaṃ viśve marutaḥ sajoṣāḥ pacac chatam mahiṣāṃ indra tubhyam | pūṣā viṣṇus trīṇi sarāṃsi dhāvan vṛtrahaṇam madiram aṃśum asmai ||

आ क्षोदो महि वृतं नदीनाम् परिष्ठितम् असृज ऊर्मिम् अपाम् । तासाम् अनु प्रवत इन्द्र पन्थाम् प्रार्दयो नीचीर् अपसः समुद्रम् ॥

ā kṣodo mahi vṛtaṃ nadīnām pariṣṭhitam asṛja ūrmim apām | tāsām anu pravata indra panthām prārdayo nīcīr apasaḥ samudram ||

एवा ता विश्वा चकृवांसम् इन्द्रम् महाम् उग्रम् अजुर्यं सहोदाम् । सुवीरं त्वा स्वायुधं सुवज्रम् आ ब्रह्म नव्यम् अवसे ववृत्यात् ॥

evā tā viśvā cakṛvāṃsam indram mahām ugram ajuryaṃ sahodām | suvīraṃ tvā svāyudhaṃ suvajram ā brahma navyam avase vavṛtyāt ||

स नो वाजाय श्रवस इषे च राये धेहि द्युमत इन्द्र विप्रान् । भरद्वाजे नृवत इन्द्र सूरीन् दिवि च स्मैधि पार्ये न इन्द्र ॥

sa no vājāya śravasa iṣe ca rāye dhehi dyumata indra viprān | bharadvāje nṛvata indra sūrīn divi ca smaidhi pārye na indra ||

अया वाजं देवहितं सनेम मदेम शतहिमाः सुवीराः ॥

ayā vājaṃ devahitaṃ sanema madema śatahimāḥ suvīrāḥ ||