Library·Ṛgveda Saṃhitā·6·6.30
भूय इद् वावृधे वीर्यायं एको अजुर्यो दयते वसूनि । प्र रिरिचे दिव इन्द्रः पृथिव्या अर्धम् इद् अस्य प्रति रोदसी उभे ॥
bhūya id vāvṛdhe vīryāyaṃ eko ajuryo dayate vasūni | pra ririce diva indraḥ pṛthivyā ardham id asya prati rodasī ubhe ||
Indra hath waxed yet more for hero prowess, alone, Eternal, he bestoweth treasures. Indra transcendeth both the worlds in greatness: one half of him equalleth earth and heaven.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
अधा मन्ये बृहद् असुर्यम् अस्य यानि दाधार नकिर् आ मिनाति । दिवे-दिवे सूर्यो दर्शतो भूद् वि सद्मान्य् उर्विया सुक्रतुर् धात् ॥
adhā manye bṛhad asuryam asya yāni dādhāra nakir ā mināti | dive-dive sūryo darśato bhūd vi sadmāny urviyā sukratur dhāt ||
Yea, mighty I esteem his Godlike nature: none hindereth what he hath once determined. Near and afar he spread and set the regions, and every day the Sun became apparent.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
अद्या चिन् नू चित् तद् अपो नदीनां यद् आभ्यो अरदो गातुम् इन्द्र । नि पर्वता अद्मसदो न सेदुस् त्वया दृळ्हानि सुक्रतो रजांसि ॥
adyā cin nū cit tad apo nadīnāṃ yad ābhyo arado gātum indra | ni parvatā admasado na sedus tvayā dṛḷhāni sukrato rajāṃsi ||
E'en now endures thine exploit of the Rivers, when, Indra, for their floods thou clavest passage. Like men who sit at meat the mountains settled: by thee, Most Wise! the regions were made steadfast.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
सत्यम् इत् तन् न त्वावां अन्यो अस्तीन्द्र देवो न मर्त्यो ज्यायान् । अहन्न् अहिम् परिशयानम् अर्णो ऽवासृजो अपो अच्छा समुद्रम् ॥
satyam it tan na tvāvāṃ anyo astīndra devo na martyo jyāyān | ahann ahim pariśayānam arṇo 'vāsṛjo apo acchā samudram ||
This is the truth, none else is like thee, Indra, no God superior to thee, no mortal. Thou slewest Ahi who besieged the waters, and lettest loose the streams to hurry seaward.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
त्वम् अपो वि दुरो विषूचीर् इन्द्र दृळ्हम् अरुजः पर्वतस्य । राजाभवो जगतश् चर्षणीनां साकं सूर्यं जनयन् द्याम् उषासम् ॥
tvam apo vi duro viṣūcīr indra dṛḷham arujaḥ parvatasya | rājābhavo jagataś carṣaṇīnāṃ sākaṃ sūryaṃ janayan dyām uṣāsam ||
Indra, thou breakest up the floods and portals on all sides, and the firmness of the mountain. Thou art the King of men, of all that liveth, engendering at once Sun, Heaven, and Morning.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)