Ṛgveda Saṃhitā 7.32

मो षु त्वा वाघतश् चनारे अस्मन् नि रीरमन् । आरात्ताच् चित् सधमादं न आ गहीह वा सन्न् उप श्रुधि ॥

mo ṣu tvā vāghataś canāre asman ni rīraman | ārāttāc cit sadhamādaṃ na ā gahīha vā sann upa śrudhi ||

इमे हि ते ब्रह्मकृतः सुते सचा मधौ न मक्ष आसते । इन्द्रे कामं जरितारो वसूयवो रथे न पादम् आ दधुः ॥

ime hi te brahmakṛtaḥ sute sacā madhau na makṣa āsate | indre kāmaṃ jaritāro vasūyavo rathe na pādam ā dadhuḥ ||

रायस्कामो वज्रहस्तं सुदक्षिणम् पुत्रो न पितरं हुवे ॥

rāyaskāmo vajrahastaṃ sudakṣiṇam putro na pitaraṃ huve ||

इम इन्द्राय सुन्विरे सोमासो दध्याशिरः । तां आ मदाय वज्रहस्त पीतये हरिभ्यां याह्य् ओक आ ॥

ima indrāya sunvire somāso dadhyāśiraḥ | tāṃ ā madāya vajrahasta pītaye haribhyāṃ yāhy oka ā ||

श्रवच् छ्रुत्कर्ण ईयते वसूनां नू चिन् नो मर्धिषद् गिरः । सद्यश् चिद् यः सहस्राणि शता ददन् नकिर् दित्सन्तम् आ मिनत् ॥

śravac chrutkarṇa īyate vasūnāṃ nū cin no mardhiṣad giraḥ | sadyaś cid yaḥ sahasrāṇi śatā dadan nakir ditsantam ā minat ||

स वीरो अप्रतिष्कुत इन्द्रेण शूशुवे नृभिः । यस् ते गभीरा सवनानि वृत्रहन् सुनोत्य् आ च धावति ॥

sa vīro apratiṣkuta indreṇa śūśuve nṛbhiḥ | yas te gabhīrā savanāni vṛtrahan sunoty ā ca dhāvati ||

भवा वरूथम् मघवन् मघोनां यत् समजासि शर्धतः । वि त्वाहतस्य वेदनम् भजेमह्य् आ दूणाशो भरा गयम् ॥

bhavā varūtham maghavan maghonāṃ yat samajāsi śardhataḥ | vi tvāhatasya vedanam bhajemahy ā dūṇāśo bharā gayam ||

सुनोता सोमपाव्ने सोमम् इन्द्राय वज्रिणे । पचता पक्तीर् अवसे कृणुध्वम् इत् पृणन्न् इत् पृणते मयः ॥

sunotā somapāvne somam indrāya vajriṇe | pacatā paktīr avase kṛṇudhvam it pṛṇann it pṛṇate mayaḥ ||

मा स्रेधत सोमिनो दक्षता महे कृणुध्वं राय आतुजे । तरणिर् इज् जयति क्षेति पुष्यति न देवासः कवत्नवे ॥

mā sredhata somino dakṣatā mahe kṛṇudhvaṃ rāya ātuje | taraṇir ij jayati kṣeti puṣyati na devāsaḥ kavatnave ||

नकिः सुदासो रथम् पर्य् आस न रीरमत् । इन्द्रो यस्याविता यस्य मरुतो गमत् स गोमति व्रजे ॥

nakiḥ sudāso ratham pary āsa na rīramat | indro yasyāvitā yasya maruto gamat sa gomati vraje ||

गमद् वाजं वाजयन्न् इन्द्र मर्त्यो यस्य त्वम् अविता भुवः । अस्माकम् बोध्य् अविता रथानाम् अस्माकं शूर नृणाम् ॥

gamad vājaṃ vājayann indra martyo yasya tvam avitā bhuvaḥ | asmākam bodhy avitā rathānām asmākaṃ śūra nṛṇām ||

उद् इन् न्व् अस्य रिच्यते ऽंशो धनं न जिग्युषः । य इन्द्रो हरिवान् न दभन्ति तं रिपो दक्षं दधाति सोमिनि ॥

ud in nv asya ricyate 'ṃśo dhanaṃ na jigyuṣaḥ | ya indro harivān na dabhanti taṃ ripo dakṣaṃ dadhāti somini ||

मन्त्रम् अखर्वं सुधितं सुपेशसं दधात यज्ञियेष्व् आ । पूर्वीश् चन प्रसितयस् तरन्ति तं य इन्द्रे कर्मणा भुवत् ॥

mantram akharvaṃ sudhitaṃ supeśasaṃ dadhāta yajñiyeṣv ā | pūrvīś cana prasitayas taranti taṃ ya indre karmaṇā bhuvat ||

कस् तम् इन्द्र त्वावसुम् आ मर्त्यो दधर्षति । श्रद्धा इत् ते मघवन् पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति ॥

kas tam indra tvāvasum ā martyo dadharṣati | śraddhā it te maghavan pārye divi vājī vājaṃ siṣāsati ||

मघोनः स्म वृत्रहत्येषु चोदय ये ददति प्रिया वसु । तव प्रणीती हर्यश्व सूरिभिर् विश्वा तरेम दुरिता ॥

maghonaḥ sma vṛtrahatyeṣu codaya ye dadati priyā vasu | tava praṇītī haryaśva sūribhir viśvā tarema duritā ||

तवेद् इन्द्रावमं वसु त्वम् पुष्यसि मध्यमम् । सत्रा विश्वस्य परमस्य राजसि नकिष् ट्वा गोषु वृण्वते ॥

taved indrāvamaṃ vasu tvam puṣyasi madhyamam | satrā viśvasya paramasya rājasi nakiṣ ṭvā goṣu vṛṇvate ||

त्वं विश्वस्य धनदा असि श्रुतो य ईम् भवन्त्य् आजयः । तवायं विश्वः पुरुहूत पार्थिवो ऽवस्युर् नाम भिक्षते ॥

tvaṃ viśvasya dhanadā asi śruto ya īm bhavanty ājayaḥ | tavāyaṃ viśvaḥ puruhūta pārthivo 'vasyur nāma bhikṣate ||

यद् इन्द्र यावतस् त्वम् एतावद् अहम् ईशीय । स्तोतारम् इद् दिधिषेय रदावसो न पापत्वाय रासीय ॥

yad indra yāvatas tvam etāvad aham īśīya | stotāram id didhiṣeya radāvaso na pāpatvāya rāsīya ||

शिक्षेयम् इन् महयते दिवे-दिवे राय आ कुहचिद्विदे । नहि त्वद् अन्यन् मघवन् न आप्यं वस्यो अस्ति पिता चन ॥

śikṣeyam in mahayate dive-dive rāya ā kuhacidvide | nahi tvad anyan maghavan na āpyaṃ vasyo asti pitā cana ||

तरणिर् इत् सिषासति वाजम् पुरन्ध्या युजा । आ व इन्द्रम् पुरुहूतं नमे गिरा नेमिं तष्टेव सुद्र्वम् ॥

taraṇir it siṣāsati vājam purandhyā yujā | ā va indram puruhūtaṃ name girā nemiṃ taṣṭeva sudrvam ||

न दुष्टुती मर्त्यो विन्दते वसु न स्रेधन्तं रयिर् नशत् । सुशक्तिर् इन् मघवन् तुभ्यम् मावते देष्णं यत् पार्ये दिवि ॥

na duṣṭutī martyo vindate vasu na sredhantaṃ rayir naśat | suśaktir in maghavan tubhyam māvate deṣṇaṃ yat pārye divi ||

अभि त्वा शूर नोनुमो ऽदुग्धा इव धेनवः । ईशानम् अस्य जगतः स्वर्दृशम् ईशानम् इन्द्र तस्थुषः ॥

abhi tvā śūra nonumo 'dugdhā iva dhenavaḥ | īśānam asya jagataḥ svardṛśam īśānam indra tasthuṣaḥ ||

न त्वावां अन्यो दिव्यो न पार्थिवो न जातो न जनिष्यते । अश्वायन्तो मघवन्न् इन्द्र वाजिनो गव्यन्तस् त्वा हवामहे ॥

na tvāvāṃ anyo divyo na pārthivo na jāto na janiṣyate | aśvāyanto maghavann indra vājino gavyantas tvā havāmahe ||

अभी षतस् तद् आ भरेन्द्र ज्यायः कनीयसः । पुरूवसुर् हि मघवन् सनाद् असि भरे-भरे च हव्यः ॥

abhī ṣatas tad ā bharendra jyāyaḥ kanīyasaḥ | purūvasur hi maghavan sanād asi bhare-bhare ca havyaḥ ||

परा णुदस्व मघवन्न् अमित्रान् सुवेदा नो वसू कृधि । अस्माकम् बोध्य् अविता महाधने भवा वृधः सखीनाम् ॥

parā ṇudasva maghavann amitrān suvedā no vasū kṛdhi | asmākam bodhy avitā mahādhane bhavā vṛdhaḥ sakhīnām ||

इन्द्र क्रतुं न आ भर पिता पुत्रेभ्यो यथा । शिक्षा णो अस्मिन् पुरुहूत यामनि जीवा ज्योतिर् अशीमहि ॥

indra kratuṃ na ā bhara pitā putrebhyo yathā | śikṣā ṇo asmin puruhūta yāmani jīvā jyotir aśīmahi ||

मा नो अज्ञाता वृजना दुराध्यो माशिवासो अव क्रमुः । त्वया वयम् प्रवतः शश्वतीर् अपो ऽति शूर तरामसि ॥

mā no ajñātā vṛjanā durādhyo māśivāso ava kramuḥ | tvayā vayam pravataḥ śaśvatīr apo 'ti śūra tarāmasi ||