Library·Ṛgveda Saṃhitā·7·7.99

Ṛgveda Saṃhitā 7.99

परो मात्रया तन्वा वृधान न ते महित्वम् अन्व् अश्नुवन्ति । उभे ते विद्म रजसी पृथिव्या विष्णो देव त्वम् परमस्य वित्से ॥

paro mātrayā tanvā vṛdhāna na te mahitvam anv aśnuvanti | ubhe te vidma rajasī pṛthivyā viṣṇo deva tvam paramasya vitse ||

Men come not nigh thy majesty who growest beyond all bound and measure with thy body. Both thy two regions of the earth, O Visnu, we know: thou God, knowest the highest also.

Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)

न ते विष्णो जायमानो न जातो देव महिम्नः परम् अन्तम् आप । उद् अस्तभ्ना नाकम् ऋष्वम् बृहन्तं दाधर्थ प्राचीं ककुभम् पृथिव्याः ॥

na te viṣṇo jāyamāno na jāto deva mahimnaḥ param antam āpa | ud astabhnā nākam ṛṣvam bṛhantaṃ dādhartha prācīṃ kakubham pṛthivyāḥ ||

None who is born or being born, God Visnu, hath reached the utmost limit of thy grandeur. The vast high vault of heaven hast thou supported, and fixed earth's eastern pinnacle securely.

Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)

इरावती धेनुमती हि भूतं सूयवसिनी मनुषे दशस्या । व्य् अस्तभ्ना रोदसी विष्णव् एते दाधर्थ पृथिवीम् अभितो मयूखैः ॥

irāvatī dhenumatī hi bhūtaṃ sūyavasinī manuṣe daśasyā | vy astabhnā rodasī viṣṇav ete dādhartha pṛthivīm abhito mayūkhaiḥ ||

Rich in sweet food be ye, and rich in milch-kine, with fertile pastures, fain to do men service. Both these worlds, Visnu, hast thou stayed asunder, and firmly fixed the earth with pegs around it.

Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)

उरुं यज्ञाय चक्रथुर् उ लोकं जनयन्ता सूर्यम् उषासम् अग्निम् । दासस्य चिद् वृषशिप्रस्य माया जघ्नथुर् नरा पृतनाज्येषु ॥

uruṃ yajñāya cakrathur u lokaṃ janayantā sūryam uṣāsam agnim | dāsasya cid vṛṣaśiprasya māyā jaghnathur narā pṛtanājyeṣu ||

Ye have made spacious room for sacrificing by generating Surya, Dawn, and Agni. O Heroes, ye have conquered in your battles even the bull-jawed Dasa's wiles and magic.

Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)

इन्द्राविष्णू दृंहिताः शम्बरस्य नव पुरो नवतिं च श्नथिष्टम् । शतं वर्चिनः सहस्रं च साकं हथो अप्रत्य् असुरस्य वीरान् ॥

indrāviṣṇū dṛṃhitāḥ śambarasya nava puro navatiṃ ca śnathiṣṭam | śataṃ varcinaḥ sahasraṃ ca sākaṃ hatho apraty asurasya vīrān ||

Ye have destroyed, thou, Indra, and thou Visnu, Sambara's nine-and-ninety fenced castles. Ye Twain smote down a hundred times a thousand resistless heroes of the royal Varcin.

Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)

इयम् मनीषा बृहती बृहन्तोरुक्रमा तवसा वर्धयन्ती । ररे वां स्तोमं विदथेषु विष्णो पिन्वतम् इषो वृजनेष्व् इन्द्र ॥

iyam manīṣā bṛhatī bṛhantorukramā tavasā vardhayantī | rare vāṃ stomaṃ vidatheṣu viṣṇo pinvatam iṣo vṛjaneṣv indra ||

This is the lofty hymn of praise, exalting the Lords of Mighty Stride, the strong and lofty. I laud you in the solemn synods, Visnu: pour ye food on us in our camps, O Indra.

Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)

वषट् ते विष्णव् आस आ कृणोमि तन् मे जुषस्व शिपिविष्ट हव्यम् । वर्धन्तु त्वा सुष्टुतयो गिरो मे यूयम् पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

vaṣaṭ te viṣṇav āsa ā kṛṇomi tan me juṣasva śipiviṣṭa havyam | vardhantu tvā suṣṭutayo giro me yūyam pāta svastibhiḥ sadā naḥ ||

O Visnu, unto thee my lips cry Vasat! Let this mine offering, Sipivista, please thee. May these my songs of eulogy exalt thee. Preserve us evermore, ye Gods, with blessings.

Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)