Library·Ṛgveda Saṃhitā·9·9.26
तम् अमृक्षन्त वाजिनम् उपस्थे अदितेर् अधि । विप्रासो अण्व्या धिया ॥
tam amṛkṣanta vājinam upasthe aditer adhi | viprāso aṇvyā dhiyā ||
The sages with the fingers' art have dressed and decked that vigorous Steed Upon the lap of Aditi,
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
तं गावो अभ्य् अनूषत सहस्रधारम् अक्षितम् । इन्दुं धर्तारम् आ दिवः ॥
taṃ gāvo abhy anūṣata sahasradhāram akṣitam | induṃ dhartāram ā divaḥ ||
The kine have called aloud to him exhaustless with a thousand streams, To Indu who supporteth heaven.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
तं वेधाम् मेधयाह्यन् पवमानम् अधि द्यवि । धर्णसिम् भूरिधायसम् ॥
taṃ vedhām medhayāhyan pavamānam adhi dyavi | dharṇasim bhūridhāyasam ||
Him, nourisher of many, Sage, creative Pavamana, they Have sent, by wisdom, to the sky.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
तम् अह्यन् भुरिजोर् धिया संवसानं विवस्वतः । पतिं वाचो अदाभ्यम् ॥
tam ahyan bhurijor dhiyā saṃvasānaṃ vivasvataḥ | patiṃ vāco adābhyam ||
Him, dweller with Vivasvan, they with use of both arms have sent forth, The Lord of Speech infallible.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
तं सानाव् अधि जामयो हरिं हिन्वन्त्य् अद्रिभिः । हर्यतम् भूरिचक्षसम् ॥
taṃ sānāv adhi jāmayo hariṃ hinvanty adribhiḥ | haryatam bhūricakṣasam ||
Him, green, beloved, many eyed, the Sisters with prosing stones Send down to ridges of the sieve.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)
तं त्वा हिन्वन्ति वेधसः पवमान गिरावृधम् । इन्दव् इन्द्राय मत्सरम् ॥
taṃ tvā hinvanti vedhasaḥ pavamāna girāvṛdham | indav indrāya matsaram ||
O Pavamana, Indu, priests hurry thee on to Indra, thee Who aidest song and cheerest him.
Translated by Ralph T. H. Griffith (1896)