SRKK 16
यो मनुष्यं कुशलविभवैः प्राप्य कल्पैर् अनल्पैर् मोहात् पुण्यद्रविणम् इह न स्वल्पम् अप्य् आचिनोति । सो ऽस्माल् लोकात् परम् उपगतस् तीव्रम् अभ्येति शोकं रत्नद्वीपाद् वणिग् इव गतः स्वं गृहं शून्यहस्तः
yo manuṣyaṃ kuśalavibhavaiḥ prāpya kalpair analpair mohāt puṇyadraviṇam iha na svalpam apy ācinoti / so 'smāl lokāt param upagatas tīvram abhyeti śokaṃ ratnadvīpād vaṇig iva gataḥ svaṃ gṛhaṃ śūnyahastaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.