यदि प्रमाणस्य स्वलक्षणग्रहणनिबन्धनत्वं नेष्यते, तत्कथमस्य प्रमाण्यमिति चेदाह - तत्स्वरूपाग्रहे ऽप्यभिप्रेतार्थाविसंवादात् प्रामाण्यम् । तत्स्वरूपाग्रहे ऽपीत्यादि । न ह्यनुमानेन विषयस्वरूपस्य ग्रहणम्, अपितु अभिप्रेतार्थाविसंवादकत्वात् प्रामाण्यमिष्यते । क्वचित् ग्रन्थे ऽतेन नास्य प्रामाण्यम्ऽ इति पाठः । तत्र त्वेवं योजनीयम् - यदा प्रतिभासादयो ऽभिन्नाः, तदा प्रमाणमेव न तदिति । यदि अनुमानेन स्वलक्षणं गृह्येत, तर्हि प्रमाणमेव नेष्यते । कथम्? आह - तत्स्वरूपाग्रहे ऽपीत्यादि । स्वरूपस्याग्रहे ऽप्यभिप्रेतार्थाविसंवादित्वादस्य प्रामाण्यम्, न तु स्वलक्षणग्रहणादिति
yadi pramāṇasya svalakṣaṇagrahaṇanibandhanatvaṃ neṣyate, tatkathamasya pramāṇyamiti cedāha - tatsvarūpāgrahe 'pyabhipretārthāvisaṃvādāt prāmāṇyam / tatsvarūpāgrahe 'pītyādi / na hyanumānena viṣayasvarūpasya grahaṇam, apitu abhipretārthāvisaṃvādakatvāt prāmāṇyamiṣyate / kvacit granthe 'tena nāsya prāmāṇyam' iti pāṭhaḥ / tatra tvevaṃ yojanīyam - yadā pratibhāsādayo 'bhinnāḥ, tadā pramāṇameva na taditi / yadi anumānena svalakṣaṇaṃ gṛhyeta, tarhi pramāṇameva neṣyate / katham? āha - tatsvarūpāgrahe 'pītyādi / svarūpasyāgrahe 'pyabhipretārthāvisaṃvāditvādasya prāmāṇyam, na tu svalakṣaṇagrahaṇāditi
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.