ततो देव तीक्ष्णविक्षिप्तनिशितभल्लबाणवर्षिणा धनंजयेनेषद्विहस्य भणितम् । अरे रे वृषसेन पितुरपि तावत्ते न युक्तं मम कुपितस्याभिमुखं स्थातुम् । किं पुनर्भवतो बालस्य । तद्गच्छ । अपरैः कुमारैः सहायुध्यस्वेति । एवं वाचं निशम्य गुरुजनाधिक्षेपेणोद्दीपितकोपोपरक्तमुखमण्डलविजृम्भितभ्रुकुटीभङ्गभीषणेन चापधारिणा कुमारवृषसेनेनापि मर्मभेदकैः परुषविषमैः श्रुतिपथकृतप्रणयैर्निर्भर्त्सितो गाण्डीवी बाणैर्न पुनर्दुष्टवचनैः ।
tato deva tīkṣṇavikṣiptaniśitabhallabāṇavarṣiṇā dhanaṃjayeneṣadvihasya bhaṇitam / are re vṛṣasena piturapi tāvatte na yuktaṃ mama kupitasyābhimukhaṃ sthātum / kiṃ punarbhavato bālasya / tadgaccha / aparaiḥ kumāraiḥ sahāyudhyasveti / evaṃ vācaṃ niśamya gurujanādhikṣepeṇoddīpitakopoparaktamukhamaṇḍalavijṛmbhitabhrukuṭībhaṅgabhīṣaṇena cāpadhāriṇā kumāravṛṣasenenāpi marmabhedakaiḥ paruṣaviṣamaiḥ śrutipathakṛtapraṇayairnirbhartsito gāṇḍīvī bāṇairna punarduṣṭavacanaiḥ /
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.