SktCh 137
ततश्च स्वामिना सुचिरं विलप्य परिजनोपनीतमन्यं रथं प्रेक्ष्य दीर्घं निःश्वस्य मयि दृष्टिर्विनिक्षिप्ता । सुन्दरक एहीति भणितं च । ततो ऽहमुपगतः स्वामिसमीपम् । ततो ऽपनीय शीर्षस्थानात्पट्टिकां शरीरसंगलितैः शोणितबिन्दुभिर्लिप्तमुखं बाणं कृत्वाभिलिख्य प्रेषितो देवस्य संदेशः ।
tataśca svāminā suciraṃ vilapya parijanopanītamanyaṃ rathaṃ prekṣya dīrghaṃ niḥśvasya mayi dṛṣṭirvinikṣiptā / sundaraka ehīti bhaṇitaṃ ca / tato 'hamupagataḥ svāmisamīpam / tato 'panīya śīrṣasthānātpaṭṭikāṃ śarīrasaṃgalitaiḥ śoṇitabindubhirliptamukhaṃ bāṇaṃ kṛtvābhilikhya preṣito devasya saṃdeśaḥ /
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.