बध्नातु नाथो दुर्योधनरुधिरार्द्रेण हस्तेन दुःशासनमुक्तं मे केशहस्तम् । हञ्जे बुद्धिमतिके तव प्रत्यक्षमेव नाथेन प्रतिज्ञातम् । आर्य किं संदिष्टं तावन्मे देवेन देवकीनन्दनेन पुनरपि केशरचनारभ्यतामिति । तदुपनय मे पुष्पदामानि । विरचय तावत्कबरीम् । कुरु भगवतो नारायणस्य वचनम् । न खलु सो ऽलीकं संदिशति । अथ वा किं मया संतप्तया भणितम् । अचिरगतमार्यपुत्रमनुगमिष्यामि । महाराज आदीपय मे चिताम् । त्वमपि क्षत्रधर्ममनुवर्तमान एव नाथस्य जीवितहरस्याभिमुखो भव ।
badhnātu nātho duryodhanarudhirārdreṇa hastena duḥśāsanamuktaṃ me keśahastam / hañje buddhimatike tava pratyakṣameva nāthena pratijñātam / ārya kiṃ saṃdiṣṭaṃ tāvanme devena devakīnandanena punarapi keśaracanārabhyatāmiti / tadupanaya me puṣpadāmāni / viracaya tāvatkabarīm / kuru bhagavato nārāyaṇasya vacanam / na khalu so 'līkaṃ saṃdiśati / atha vā kiṃ mayā saṃtaptayā bhaṇitam / aciragatamāryaputramanugamiṣyāmi / mahārāja ādīpaya me citām / tvamapi kṣatradharmamanuvartamāna eva nāthasya jīvitaharasyābhimukho bhava /
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.