किं युक्तं बत मामनन्यमनसं वक्षःस्थलस्थायिनीं भक्तामप्यवधूय कर्तुम् अधुना कान्तासहस्रं तव । इत्युक्त्वा फणभृत्फणामणिगतां स्वामेव मत्वा तनुं निद्राछेदकरं हरेरवतु वो लक्ष्म्या विलक्षस्मितम् ॥
kiṃ yuktaṃ bata māmananyamanasaṃ vakṣaḥsthalasthāyinīṃ bhaktāmapyavadhūya kartum adhunā kāntāsahasraṃ tava / ityuktvā phaṇabhṛtphaṇāmaṇigatāṃ svāmeva matvā tanuṃ nidrāchedakaraṃ hareravatu vo lakṣmyā vilakṣasmitam //
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.