Subhv 552
शिरसा धार्यमाणोपि सोमः सोमेन शंभुना । तथापि कृशतां धत्ते कष्टः खलु पराश्रयः ॥ क़्स्व्०५५२-३ प। पाजकस्य पततु वारिणि यातु दिगन्तरं विशतु वह्निमथो व्रजतु क्षितिम् कथं स दन्तरहितः सूर्यः सूरिभिरुच्यते । यो मीनराशिं भुक्त्वैव मेषं भोक्तुं समुद्यतः ॥
śirasā dhāryamāṇopi somaḥ somena śaṃbhunā / tathāpi kṛśatāṃ dhatte kaṣṭaḥ khalu parāśrayaḥ // Qsv0552-3 pa. pājakasya patatu vāriṇi yātu digantaraṃ viśatu vahnimatho vrajatu kṣitim kathaṃ sa dantarahitaḥ sūryaḥ sūribhirucyate / yo mīnarāśiṃ bhuktvaiva meṣaṃ bhoktuṃ samudyataḥ //
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.