पादन्यासं क्षितिधरगुरोर्मूर्ध्नि कृत्वा सुमेरोः क्रान्तं येन क्षपिततमसा मध्यमं धाम विष्णोः । सोयं चन्द्रः पतति गगनादल्पशेषैर्मयूखैर्- दूरारोहो भवति महतामप्युपभ्रंशनिष्ठः ॥ क़्स्व्०५६१-५ कलशकस्य पातः पूष्णो भवति महते नोपतापाय यस्मात्- कालेनास्तं क इव न गता यान्ति यास्यन्ति चान्ये क्व तत्तेजस्तादृग्ज्वलनमहसो नाशपिशुनं पराभूतिः क्वासौ विसदृशतराद्राहुशिरसः । विधेर्योगादेतत्समुचितमिदं तु व्यथयति त्रपाहीनो मित्रात्तदपि गगने यद्विहरति ॥
pādanyāsaṃ kṣitidharagurormūrdhni kṛtvā sumeroḥ krāntaṃ yena kṣapitatamasā madhyamaṃ dhāma viṣṇoḥ / soyaṃ candraḥ patati gaganādalpaśeṣairmayūkhair- dūrāroho bhavati mahatāmapyupabhraṃśaniṣṭhaḥ // Qsv0561-5 kalaśakasya pātaḥ pūṣṇo bhavati mahate nopatāpāya yasmāt- kālenāstaṃ ka iva na gatā yānti yāsyanti cānye kva tattejastādṛgjvalanamahaso nāśapiśunaṃ parābhūtiḥ kvāsau visadṛśatarādrāhuśirasaḥ / vidheryogādetatsamucitamidaṃ tu vyathayati trapāhīno mitrāttadapi gagane yadviharati //
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.