दन्ते न्यस्य करं प्रलम्बितशिराः संमील्य नेत्रद्वयं किं त्वं वारण तप्यसे गणिकया को नाम नो वञ्चितः । ग्रासं शान्तमना गृहाण सततं शोकोधुना त्यज्यतां ये मत्ता अविवेकिनश्चलधियस्ते प्राप्नुवन्त्यापदम् ॥
dante nyasya karaṃ pralambitaśirāḥ saṃmīlya netradvayaṃ kiṃ tvaṃ vāraṇa tapyase gaṇikayā ko nāma no vañcitaḥ / grāsaṃ śāntamanā gṛhāṇa satataṃ śokodhunā tyajyatāṃ ye mattā avivekinaścaladhiyaste prāpnuvantyāpadam //
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.