राजा कथयति: कुमार, किं तव दिव्यमानुषी श्रीः प्रादुर्भूता। देव, प्रादुर्भूता। कुमार, यद्य् एवं किमर्थं मां न निमन्त्रयसे। देव, निमन्त्रितो भव। गच्छ, भक्तं सज्जीकुरु। देव, यस्य दिव्यमानुषी श्रीः प्रादुर्भूता, किं तेन सज्जीकर्तव्यम्। ननु सज्जीकृतम् एवागच्छेति।
rājā kathayati: kumāra, kiṃ tava divyamānuṣī śrīḥ prādurbhūtā. deva, prādurbhūtā. kumāra, yady evaṃ kimarthaṃ māṃ na nimantrayase. deva, nimantrito bhava. gaccha, bhaktaṃ sajjīkuru. deva, yasya divyamānuṣī śrīḥ prādurbhūtā, kiṃ tena sajjīkartavyam. nanu sajjīkṛtam evāgaccheti.
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.