कुमार, कथं रात्रिः प्रज्ञायते दिवसो वा। देव, पुष्पाणां संविकोचविकासान्, मणीनां ज्वलनाज्वलनात्, शकुनीनां कूजनाकूजनात्; सन्ति तानि कुसुमानि यानि रात्रौ विकसन्ति न दिवा, सन्ति यानि दिवा विकसन्ति न रात्रौ; सन्ति ते मणयो ये रात्रौ ज्वलन्ति न दिवा, सन्ति ये दिवा ज्वलन्ति न रात्रौ; सन्ति ते शकुनयो ये रात्रौ कूजन्ति न दिवा, सन्ति ये दिवा कूजन्ति न रात्रौ। राजा परं विस्मयम् आपन्नः कथयति:
kumāra, kathaṃ rātriḥ prajñāyate divaso vā. deva, puṣpāṇāṃ saṃvikocavikāsān, maṇīnāṃ jvalanājvalanāt, śakunīnāṃ kūjanākūjanāt; santi tāni kusumāni yāni rātrau vikasanti na divā, santi yāni divā vikasanti na rātrau; santi te maṇayo ye rātrau jvalanti na divā, santi ye divā jvalanti na rātrau; santi te śakunayo ye rātrau kūjanti na divā, santi ye divā kūjanti na rātrau. rājā paraṃ vismayam āpannaḥ kathayati:
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.