वैश्वानराय प्रतिवेदयामो यदीनृणं संगरो देवतासु । स एतान्पाशान्मुमुचन्प्रवेद स नो मुञ्चातु दुरितादवद्यात्, इति । वैश्वानरः पवयान्नः पवित्रैर्यत्संगरमभिधावाम्याशाम् । अनाजानन्मनसा याचमानो यदत्रैनो अव तत्सुवामि, इति । अमी ये सुभगे दिवि विचृतौ नाम तारके । प्रेहामृतस्य यच्छतामेतद्बद्धकमोचनम, इति । विजिहीर्ष्व लोकान्कृधि बन्धान्मुञ्चासि बद्धकम् । योनेरिव प्रच्युतो गर्भः सर्वान्पथो अनुष्व, इति । स प्रजानन्प्रतिगृभ्णीत विद्वान्प्रजापतिः प्रथमजा ऋतस्य । अस्माभिर्दत्तं जरसः परस्तादच्छिन्नं तन्तुमनुसंचरेम (१), इति । ततं तन्तुमन्वेके अनुसंचरन्ति येषां दत्तं पित्र्यमायनवत् । अबन्ध्वेके ददतः प्रयच्छाद्दातुं चेच्छक्नवांस स्वर्ग एषाम्, इति । आरभेथामनुसंरभेथां समानं पन्थामवथो घृतेन । यद्वां पूर्तं परिविष्टं यदग्नौ तस्मै गोत्रायेह जायापती संरभेथाम्, इति । यदन्तरिक्षं पृथिवीमुत द्यां यन्मातरं पितरं वा जिहिंसिम । अग्निर्मा तस्मादेनसो गार्हपत्य उन्नो नेषद्दुरिता यानि चक्रम, इति । भूमिर्माताऽदितिर्नो जनित्रं भ्राताऽन्तरिक्षमभिशस्त एनः । द्यौर्नः पिता पितृयाच्छं भवासि जामिमित्वा मा विवित्सि लोकात्, इति । यत्र सुहार्दः सुकृतो मदन्ते विहाय रोगं तन्वां१ं स्वायाम् । अश्लोणाङ्गैरह्रुताः स्वर्गे तत्र पश्येम पितरं च पुत्रम्, इति । यदन्नमद्म्यनृतेन देवा दास्यन्नदास्यन्नुत वाऽकरिष्यन् । यद्देवानां चक्षुष्यागो अस्ति यदेव किंच प्रतिजग्राहमग्निर्मा तस्मादनृणं कृणोतु, इति । यदन्नमद्मि बहुधा विरूपं वासो हिरण्यमुत गामजामविम्। यद्देवानां चक्षुष्यागो अस्ति यदेव किंच प्रतिजग्राहमग्निर्मा तस्मादनृणं कृणोतु, इति । यन्मया मनसा वाचा कृतमेनः कदाचन । सर्वस्मात्तस्मान्मेळितो मोग्धि त्वं हि वेत्थ यथातथम् ( २), इति ।। चरेम पुत्रं षट् च ।।
vaiśvānarāya prativedayāmo yadīnṛṇaṃ saṃgaro devatāsu | sa etānpāśānmumucanpraveda sa no muñcātu duritādavadyāt, iti | vaiśvānaraḥ pavayānnaḥ pavitrairyatsaṃgaramabhidhāvāmyāśām | anājānanmanasā yācamāno yadatraino ava tatsuvāmi, iti | amī ye subhage divi vicṛtau nāma tārake | prehāmṛtasya yacchatāmetadbaddhakamocanama, iti | vijihīrṣva lokānkṛdhi bandhānmuñcāsi baddhakam | yoneriva pracyuto garbhaḥ sarvānpatho anuṣva, iti | sa prajānanpratigṛbhṇīta vidvānprajāpatiḥ prathamajā ṛtasya | asmābhirdattaṃ jarasaḥ parastādacchinnaṃ tantumanusaṃcarema (1), iti | tataṃ tantumanveke anusaṃcaranti yeṣāṃ dattaṃ pitryamāyanavat | abandhveke dadataḥ prayacchāddātuṃ cecchaknavāṃsa svarga eṣām, iti | ārabhethāmanusaṃrabhethāṃ samānaṃ panthāmavatho ghṛtena | yadvāṃ pūrtaṃ pariviṣṭaṃ yadagnau tasmai gotrāyeha jāyāpatī saṃrabhethām, iti | yadantarikṣaṃ pṛthivīmuta dyāṃ yanmātaraṃ pitaraṃ vā jihiṃsima | agnirmā tasmādenaso gārhapatya unno neṣadduritā yāni cakrama, iti | bhūmirmātā'ditirno janitraṃ bhrātā'ntarikṣamabhiśasta enaḥ | dyaurnaḥ pitā pitṛyācchaṃ bhavāsi jāmimitvā mā vivitsi lokāt, iti | yatra suhārdaḥ sukṛto madante vihāya rogaṃ tanvāṃ1ṃ svāyām | aśloṇāṅgairahrutāḥ svarge tatra paśyema pitaraṃ ca putram, iti | yadannamadmyanṛtena devā dāsyannadāsyannuta vā'kariṣyan | yaddevānāṃ cakṣuṣyāgo asti yadeva kiṃca pratijagrāhamagnirmā tasmādanṛṇaṃ kṛṇotu, iti | yadannamadmi bahudhā virūpaṃ vāso hiraṇyamuta gāmajāmavim| yaddevānāṃ cakṣuṣyāgo asti yadeva kiṃca pratijagrāhamagnirmā tasmādanṛṇaṃ kṛṇotu, iti | yanmayā manasā vācā kṛtamenaḥ kadācana | sarvasmāttasmānmel̤ito mogdhi tvaṃ hi vettha yathātatham ( 2), iti || carema putraṃ ṣaṭ ca ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.