सत्राजितो अप्य् अच्युतो माम् एतद् याचयिष्यतीत्य् अवगतरत्नलोभः स्वभ्रात्रे प्रसेनाय तद् रत्नम् दत्तवान् । तच् च शुचिना ध्रियमाणम् अशेषम् एव सुवर्णस्रावादिकं गुणम् उत्पादयति । अन्यथा य एनं धारयति तम् एव हन्तीत्य् । असाव् अपि प्रसेनः स्यमन्तकेन कण्ठासक्तेनाश्वम् आरुह्याटव्यां मृगयाम् अगच्छत् । तत्र च सिंहाद् वधम् अवाप । साश्वं च तं निहत्य सिंहो ऽप्य् अमलमणिरत्नम् आस्याग्रेणादाय गन्तुम् उद्यत ऋक्षाधिपतिना जाम्बवता दृष्टो घातितश् च । जाम्बवान् अप्य् अमलं तन् मणिरत्नम् आदाय स्वबिलं प्रविवेश । सुकुमारसंज्ञाय च बालकाय क्रीडनकम् अकरोत्
satrājito apy acyuto mām etad yācayiṣyatīty avagataratnalobhaḥ svabhrātre prasenāya tad ratnam dattavān | tac ca śucinā dhriyamāṇam aśeṣam eva suvarṇasrāvādikaṃ guṇam utpādayati | anyathā ya enaṃ dhārayati tam eva hantīty | asāv api prasenaḥ syamantakena kaṇṭhāsaktenāśvam āruhyāṭavyāṃ mṛgayām agacchat | tatra ca siṃhād vadham avāpa | sāśvaṃ ca taṃ nihatya siṃho 'py amalamaṇiratnam āsyāgreṇādāya gantum udyata ṛkṣādhipatinā jāmbavatā dṛṣṭo ghātitaś ca | jāmbavān apy amalaṃ tan maṇiratnam ādāya svabilaṃ praviveśa | sukumārasaṃjñāya ca bālakāya krīḍanakam akarot
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.