तया चैवम् उक्तः परितुष्टान्तःकरणो ऽपि कृष्णः सत्यभामाम् अमर्षताम्रलोचनः प्राह । सत्ये ममैवैषावहासना । नाहम् एतां तस्य दुरात्मनः सहिष्ये । न ह्य् अनुल्लङ्घ्य वरपादपं तत्कृतनीडाश्रयिणो विहंगा वध्यन्ते । तद् अलम् अत्यर्थम् अमुनास्मत्पुरतः शोकप्रेरितवाक्यपरिकरेणेत्य् उक्त्वा द्वारकाम् अभ्येत्य बलदेवम् एकान्ते वासुदेवः प्राह । मृगयागतं प्रसेनम् अटव्यां मृगपतिर् जघान । सत्राजितो ऽप्य् अधुना शतधन्वना निधनं प्रापितः । तदुभयविनाशात् तन् मणिरत्नम् आवाभ्यां सामान्यं भविष्यति
tayā caivam uktaḥ parituṣṭāntaḥkaraṇo 'pi kṛṣṇaḥ satyabhāmām amarṣatāmralocanaḥ prāha | satye mamaivaiṣāvahāsanā | nāham etāṃ tasya durātmanaḥ sahiṣye | na hy anullaṅghya varapādapaṃ tatkṛtanīḍāśrayiṇo vihaṃgā vadhyante | tad alam atyartham amunāsmatpurataḥ śokapreritavākyaparikareṇety uktvā dvārakām abhyetya baladevam ekānte vāsudevaḥ prāha | mṛgayāgataṃ prasenam aṭavyāṃ mṛgapatir jaghāna | satrājito 'py adhunā śatadhanvanā nidhanaṃ prāpitaḥ | tadubhayavināśāt tan maṇiratnam āvābhyāṃ sāmānyaṃ bhaviṣyati
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.