यदुवृद्धस्यान्धकस्यैतद् वचनम् आकर्ण्य केशवोग्रसेनबलभद्रपुरोगमैर् यदुभिः कृतापराधतितिक्षाभवम् अभयं दत्त्वा श्वाफल्किः स्वपुरम् आनीतः । तत्र चागतमात्र एव तस्य तत्स्थस्य मणेर् अनुभावद् अनावृष्टिमरकदुर्भिक्षव्यालाद्युपद्रवः शशाम । कृष्णश् च चिन्तयाम् आस । स्वल्पम् एतत् कारणं यद् अयं गान्दिन्यां श्वफल्केनाक्रूरो जातः । सुमहांश् चायम् अनावृष्टिदुर्भिक्षमरकाद्युपद्रवशमनकारी प्रभावः
yaduvṛddhasyāndhakasyaitad vacanam ākarṇya keśavograsenabalabhadrapurogamair yadubhiḥ kṛtāparādhatitikṣābhavam abhayaṃ dattvā śvāphalkiḥ svapuram ānītaḥ | tatra cāgatamātra eva tasya tatsthasya maṇer anubhāvad anāvṛṣṭimarakadurbhikṣavyālādyupadravaḥ śaśāma | kṛṣṇaś ca cintayām āsa | svalpam etat kāraṇaṃ yad ayaṃ gāndinyāṃ śvaphalkenākrūro jātaḥ | sumahāṃś cāyam anāvṛṣṭidurbhikṣamarakādyupadravaśamanakārī prabhāvaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.