वृष्णेः सुमित्रो युधाजिच् च पुत्राव् अभूताम् । ततश् चानमित्रशिनी तथानमित्रान् निघ्नो निघ्नस्य प्रसेनसत्राजितौ । तस्य सत्राजितस्य भगवान् आदित्यः सखाभवत् । एकदा त्व् अम्भोनिधितीरसंश्रयः सूर्यं सत्राजितस् तुष्टाव तन्मनस्कतया च भास्वान् अभिष्टूयमानो ऽग्रतस् तस्य तस्थौ । अस्पष्टमूर्तिधरं चैनम् आलोक्य सत्राजितः सूर्यम् आह । यथैव व्योम्नि वह्निपिण्डोपमम् अहम् अपश्यं तथैवाद्याग्रतो गतम् अप्य् अत्र न किंचिद् भगवता प्रसादीकृतं विशेषम् उपलक्षयामि ॥ इत्येवम् उक्ते भगवता सूर्येण निजकण्ठाद् उन्मुच्य स्यमन्तकनामा महामणिर् अवतार्यैकान्ते न्यस्तः
vṛṣṇeḥ sumitro yudhājic ca putrāv abhūtām | tataś cānamitraśinī tathānamitrān nighno nighnasya prasenasatrājitau | tasya satrājitasya bhagavān ādityaḥ sakhābhavat | ekadā tv ambhonidhitīrasaṃśrayaḥ sūryaṃ satrājitas tuṣṭāva tanmanaskatayā ca bhāsvān abhiṣṭūyamāno 'gratas tasya tasthau | aspaṣṭamūrtidharaṃ cainam ālokya satrājitaḥ sūryam āha | yathaiva vyomni vahnipiṇḍopamam aham apaśyaṃ tathaivādyāgrato gatam apy atra na kiṃcid bhagavatā prasādīkṛtaṃ viśeṣam upalakṣayāmi || ityevam ukte bhagavatā sūryeṇa nijakaṇṭhād unmucya syamantakanāmā mahāmaṇir avatāryaikānte nyastaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.