स चाप्य् अचिन्तयद् अहो ऽस्य राज्ञो दौःशील्यं येनैतन् मांसम् अस्माकं प्रयच्छति किम् एतद् द्रव्यजातम् इति ध्यानपरो ऽभूत् । अपश्यच् च तन् मानुषमांसम् । ततश् च क्रोधकलुषीकृतचेता राजानं प्रति शापम् उत्ससर्ज । यस्माद् अभोज्यम् एतद् अस्मद्विधानां तपस्विनाम् अवगच्छन्न् अपि भवान् मह्यं ददाति तस्मात् तवैवात्र लोलुपा बुद्धिर् भविष्यतीति
sa cāpy acintayad aho 'sya rājño dauḥśīlyaṃ yenaitan māṃsam asmākaṃ prayacchati kim etad dravyajātam iti dhyānaparo 'bhūt | apaśyac ca tan mānuṣamāṃsam | tataś ca krodhakaluṣīkṛtacetā rājānaṃ prati śāpam utsasarja | yasmād abhojyam etad asmadvidhānāṃ tapasvinām avagacchann api bhavān mahyaṃ dadāti tasmāt tavaivātra lolupā buddhir bhaviṣyatīti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.