प्रयोगश् च भवति महीमहीधरादि कार्यं न भवति, प्रसिद्धकार्यविलक्षणत्वात्, गगनवत्; अशक्यदर्शनोपादानोपकरणत्वाद् वा, व्यतिरेकेण घटादिवत् । परमाणवो न प्रत्यक्षाः निरतिशयसूक्ष्मद्रव्यत्वात्, तथैव घटादिवत् । विमतिविषयः काले न लोकशून्यः, कालत्वाद् इदानीन्तनकालवत् । तनुभुवनादीश्वरकर्तृकं न भवति कार्यत्वात् तद्वद् एव । ईश्वरः कर्ता न भवति प्रयोजनरहितत्वाद् अशरीरत्वाद् वा मुक्तात्मवद् इति । अत्र ब्रूमो न कार्यत्वं क्षित्यादौ शक्यनिह्नवम् । सभागत्वात् क्रियावत्त्वान् महत्त्वेन विशेषितात्
prayogaś ca bhavati mahīmahīdharādi kāryaṃ na bhavati, prasiddhakāryavilakṣaṇatvāt, gaganavat; aśakyadarśanopādānopakaraṇatvād vā, vyatirekeṇa ghaṭādivat / paramāṇavo na pratyakṣāḥ niratiśayasūkṣmadravyatvāt, tathaiva ghaṭādivat / vimativiṣayaḥ kāle na lokaśūnyaḥ, kālatvād idānīntanakālavat / tanubhuvanādīśvarakartṛkaṃ na bhavati kāryatvāt tadvad eva / īśvaraḥ kartā na bhavati prayojanarahitatvād aśarīratvād vā muktātmavad iti / atra brūmo na kāryatvaṃ kṣityādau śakyanihnavam | sabhāgatvāt kriyāvattvān mahattvena viśeṣitāt
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.