Section 4.14

In this sitting

1. 4.14.1ते होचुः । उपकोसलैषा सोम्य ते ऽस्मद्विद्यात्मविद्या च । आचार्यस् तु ते गतिं वक्तेति । आजगाम हास्याचार्यः । तम् आचार्यो ऽभ्युवादोपकोसल ३ इति
2. 4.14.2भगव इति ह प्रतिशुश्राव । ब्रह्मविद इव सोम्य मुखं भाति । को नु त्वानुशशासेति । को नु मानुशिश्याद् भो इतीहापेव निह्नुते । इमे नूनम् ईदृशा अन्यादृशा इतीहाग्नीन् अभ्यूदे । किं नु सोम्य किल ते ऽवोचन्न् इति
3. 4.14.3इदम् इति ह प्रतिजज्ञे । लोकान् वाव किल सोम्य ते ऽवोचन् । अहं तु ते तद् वक्ष्यामि यथा पुष्करपलाश आपो न श्लिष्यन्त एवम् एवंविदि पापं कर्म न श्लिष्यत इति । ब्रवीतु मे भगवान् इति । तस्मै होवाच