तच् छीघ्रम् अन्विष्यतां तावत् कुतश् चिद् अस्याः क्षुद्दुःखप्रतीकारहेतुर् यावन् न तनयान् आत्मानं चोपहन्ति । अहम् अपि चैनां प्रयतिष्ये साहसाद् अस्माद् वारयितुम् । स तथेत्य् अस्मै प्रतिश्रुत्य तदाहारान्वेषणपरो बभूव ॥ अथ बोधिसत्त्वस् तं शिष्यं सव्यपदेशम् अतिवाह्य चिन्ताम् आपेदे । संविद्यमाने सकले शरीरे कस्मात् परस्मान् मृगयामि मांसम् । यादृच्छिकी तस्य हि लाभसंपत् कार्यात्ययः स्याच् च तथा ममायम्
tac chīghram anviṣyatāṃ tāvat kutaś cid asyāḥ kṣudduḥkhapratīkārahetur yāvan na tanayān ātmānaṃ copahanti / aham api caināṃ prayatiṣye sāhasād asmād vārayitum / sa tathety asmai pratiśrutya tadāhārānveṣaṇaparo babhūva // atha bodhisattvas taṃ śiṣyaṃ savyapadeśam ativāhya cintām āpede / saṃvidyamāne sakale śarīre kasmāt parasmān mṛgayāmi māṃsam / yādṛcchikī tasya hi lābhasaṃpat kāryātyayaḥ syāc ca tathā mamāyam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.