मातलिर् उवाच । अमी तावन् मार्ष समभियान्ति नो दैत्या इति ॥ शक्र उवाच। ततः किम् । परिहर परिहरैतानि सम्यग् गरुडनीडानीति ॥ अथैनं मातलिः पुनर् उवाच । निवर्तनाद् अस्य रथस्य केवलं शिवं भवेद् अम्बुरुहाक्ष पक्षिणाम् । चिरस्य लब्धप्रसरा सुरेष्व् असाव् अभिद्रवत्य् एव हि नो द्विषच्चमूः
mātalir uvāca / amī tāvan mārṣa samabhiyānti no daityā iti // śakra uvāca/ tataḥ kim / parihara pariharaitāni samyag garuḍanīḍānīti // athainaṃ mātaliḥ punar uvāca / nivartanād asya rathasya kevalaṃ śivaṃ bhaved amburuhākṣa pakṣiṇām / cirasya labdhaprasarā sureṣv asāv abhidravaty eva hi no dviṣaccamūḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.