आत्मलज्जयैव सत्पुरुषा नाचारवेलां लङ्घयन्ति ॥ तद्यथानुश्रूयते । बोधिसत्त्वः किल कस्मिंश् चिद् अनुपाक्रुष्टगोत्रचारित्रे स्वधर्मानुवृत्तिप्रकाशयशसि विनयाचारश्लाघिनि महति ब्राह्मणकुले जन्मपरिग्रहं चकार । स यथाक्रमं गर्भाधानपुंसवनसीमन्तोन्नयनजातकर्मादिभिः कृतसंस्कारो वेदाध्ययननिमित्तं श्रुताभिजनाचारसंपन्ने गुरौ प्रतिवसति स्म । तस्य श्रुतग्रहणधारणपाटवं च भक्त्यन्वयश् च विनयः स्वकुलप्रसिद्धः । पूर्वे वयस्य् अपि शमाभरणा स्थितिश् च प्रेमप्रसादसुमुखं गुरुम् अस्य चक्रुः
ātmalajjayaiva satpuruṣā nācāravelāṃ laṅghayanti // tadyathānuśrūyate / bodhisattvaḥ kila kasmiṃś cid anupākruṣṭagotracāritre svadharmānuvṛttiprakāśayaśasi vinayācāraślāghini mahati brāhmaṇakule janmaparigrahaṃ cakāra / sa yathākramaṃ garbhādhānapuṃsavanasīmantonnayanajātakarmādibhiḥ kṛtasaṃskāro vedādhyayananimittaṃ śrutābhijanācārasaṃpanne gurau prativasati sma / tasya śrutagrahaṇadhāraṇapāṭavaṃ ca bhaktyanvayaś ca vinayaḥ svakulaprasiddhaḥ / pūrve vayasy api śamābharaṇā sthitiś ca premaprasādasumukhaṃ gurum asya cakruḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.