अथ बोधिसत्त्वः ससंभ्रमो ऽभिवाद्योपाध्यायम् उवाच । शान्तं पापम् । न खल्व् अहं निःस्नेहकठिनहृदयत्वाद् अपरितप्यमानो गुरुदुःखैर् एवम् अवस्थितः किं त्व् असंभवाद् उपाध्यायप्रदर्शितस्य क्रमस्य । न हि शक्यम् अदृश्यमानेन क्व चित् पापम् आचरितुम् । कुतः । रहोऽनुपपत्तेः । नास्ति लोके रहो नाम पापं कर्म प्रकुर्वतः । अदृश्यानि हि पश्यन्ति ननु भूतानि मानुषान्
atha bodhisattvaḥ sasaṃbhramo 'bhivādyopādhyāyam uvāca / śāntaṃ pāpam / na khalv ahaṃ niḥsnehakaṭhinahṛdayatvād aparitapyamāno guruduḥkhair evam avasthitaḥ kiṃ tv asaṃbhavād upādhyāyapradarśitasya kramasya / na hi śakyam adṛśyamānena kva cit pāpam ācaritum / kutaḥ / raho'nupapatteḥ / nāsti loke raho nāma pāpaṃ karma prakurvataḥ / adṛśyāni hi paśyanti nanu bhūtāni mānuṣān
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.