सारथिर् उवाच । अस्ति देवस्याभिपारगो नामामात्यस् तस्य तद् गृहं तस्यैव च सा भार्या किरीटवत्सदुहितोन्मादयन्ती नामेति । तद् उपश्रुत्य स राजा परभार्येति वितानीभूतहृदयश् चिन्तास्तिमितनयनो दीर्घम् उष्णम् अभिनिश्वस्य तदर्पितमनाः शनैर् आत्मगतम् उवाच । अन्वर्थरम्याक्षरसौकुमार्यम् अहो कृतं नाम यथेदम् अस्याः । उन्मादयन्तीति शुचिस्मितायास् तथा हि सोन्मादम् इवाकरोन् माम्
sārathir uvāca / asti devasyābhipārago nāmāmātyas tasya tad gṛhaṃ tasyaiva ca sā bhāryā kirīṭavatsaduhitonmādayantī nāmeti / tad upaśrutya sa rājā parabhāryeti vitānībhūtahṛdayaś cintāstimitanayano dīrgham uṣṇam abhiniśvasya tadarpitamanāḥ śanair ātmagatam uvāca / anvartharamyākṣarasaukumāryam aho kṛtaṃ nāma yathedam asyāḥ / unmādayantīti śucismitāyās tathā hi sonmādam ivākaron mām
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.