तत् प्रतिग्रहीतुम् एनाम् अर्हति मदनुग्रहार्थं देव इति । अथ स राजा प्रत्यादेशाल् लज्जावनतवदनो मदनवशगो ऽपि स्वभ्यस्तधर्मसंज्ञत्वाद् अविक्लवीभूतधैर्यः प्रत्याख्यानविशदाक्षरम् एनम् उवाच । नैतद् अस्ति । कुतः । पुण्याच् च्युतः स्याम् अमरो न चास्मि विद्याच् च नः पापम् इदं जनो ऽपि । तद्विप्रयोगाच् च मनोज्वरस् त्वां वह्निः पुरा कक्षम् इव क्षिणोति
tat pratigrahītum enām arhati madanugrahārthaṃ deva iti / atha sa rājā pratyādeśāl lajjāvanatavadano madanavaśago 'pi svabhyastadharmasaṃjñatvād aviklavībhūtadhairyaḥ pratyākhyānaviśadākṣaram enam uvāca / naitad asti / kutaḥ / puṇyāc cyutaḥ syām amaro na cāsmi vidyāc ca naḥ pāpam idaṃ jano 'pi / tadviprayogāc ca manojvaras tvāṃ vahniḥ purā kakṣam iva kṣiṇoti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.