तस्माद् इदम् अत्र प्राप्तकालम् इति यथाप्रस्तावम् उपेत्य राज्ञे निवेदयाम् आसुः । दृष्टास्माभिर् महाराज सा कन्यका । अस्ति चास्या रूपचातुर्यमात्रकम् अपलक्षणोपघातनिःश्रीकं तु यतो नैनां द्रष्टुम् अप्य् अर्हति महाराजः किं पुनः पत्नीत्वं गमयितुम् । कुलद्वयस्यापि हि निन्दिता स्त्री यशो विभूतिं च तिरस्करोति । निमग्नचन्द्रेव निशा समेघा शोभां विभागं च दिवस्पृथिव्योः
tasmād idam atra prāptakālam iti yathāprastāvam upetya rājñe nivedayām āsuḥ / dṛṣṭāsmābhir mahārāja sā kanyakā / asti cāsyā rūpacāturyamātrakam apalakṣaṇopaghātaniḥśrīkaṃ tu yato naināṃ draṣṭum apy arhati mahārājaḥ kiṃ punaḥ patnītvaṃ gamayitum / kuladvayasyāpi hi ninditā strī yaśo vibhūtiṃ ca tiraskaroti / nimagnacandreva niśā sameghā śobhāṃ vibhāgaṃ ca divaspṛthivyoḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.